Κι άλλη μείωση 50% σε ιατρική αμοιβή !

Όλοι όταν βγάζουμε δίπλωμα, κόβουμε παράβολο για γιατρούς, παθολόγο ή καρδιολόγο και οφθαλμίατρο. Μάλιστα το κόστος του παράβολου είναι 90 ευρώ.

20 ευρώ σε κάθε ιατρό μετά από αρκετούς μήνες ή και χρόνια και 50 ευρώ το Υπουργείο !

Αφαιρώντας τον φόρο, η επίσκεψη στον γιατρό κοστολογείται στα 17.

Τι αποφάσισε ο Βορίδης; 

Να ξαναπιάσει το "τσεκούρι" για να κουρέψει στο μισό την αμοιβή του γιατρού και να την πάει στα 10 ευρώ, ενώ το κράτος συνεχίζει να εισπράττει από τους πολίτες το ίδιο ποσό ανεβάζοντας την αμοιβή του Υπουργείου στα 70 ευρώ !!

Γιατί δεν μειώνεις το παράβολο υπουργέ μου; 

Αφού ξεφτιλίζεις την ιατρική πράξη στα 7 ευρώ, τουλάχιστον αφαίρεσε το κόστος από τους πολίτες! 

Περιμένει κανείς να φωνάξουν οι γιατροί; Ή μήπως οι πολίτες; 

Δυσλειτουργίες e-diagnosis: Σκοπιμότητα ή ασχετοσύνη ;

Ομάδα ελευθεροεπαγγελματιών ιατρών μαζευόμαστε διαδικτυακά και προσπαθούμε να καταγράψουμε δυσλειτουργίες που επηρεάζουν την καθημερινότητα μας.

Ως πότε θα κλείνουμε τα μάτια σε υπαρκτά προβλήματα που μας απαξιώνουν και μας εκθέτουν ατομικά αλλά και ως κλάδο;

Καταγράφοντας τα προβλήματα μπορούμε να απαιτήσουμε ή διόρθωση αυτών ή μη χρήση του συστήματος έως την βελτίωση του.

Αν δεν αντιδράσουμε συντεταγμένα ο κατήφορος θα συνεχίζεται.

Όποιος συνάδελφος έχει διάθεση συμμετοχής μπορεί να τις προσθέτει τις παρατηρήσεις του σε banner δίπλα.

Συνάδελφος βιοπαθολόγος καταγράφει:

Το e-diagnosis είναι μία on-line εφαρμογή που δίνει τη δυνατότητα στο χρήστη, να εκδόσει παραπεμπτικά παρακλινικών εξετάσεων και εντολές ιατρικών πράξεων.

Γιατροί και εργαζόμενοι: φεύγουν τρέχοντας από το ΕΣΥ!

Τι θα κάνατε εσείς αν δουλεύατε διπλοβάρδιες, αν είχατε να πάρετε ρεπό κάτι …αιώνες, αν δε σας είχαν πληρώσει τις υπερωρίες και τις εφημερίες μηνών και αν ήταν άγνωστο αν θα πάρετε τη σύνταξή σας; Προφανώς ο κάθε σώφρων άνθρωπος θα έφευγε τρέχοντας. Το ίδιο πράττουν και οι γιατροί και οι εργαζόμενοι στο ΕΣΥ. Πόσοι εγκατέλειψαν το σύστημα υγείας;

 

Η κατάσταση μοιάζει μάλλον δραματική και αναμένεται να γίνει δραματικότερη το επόμενο διάστημα καθώς ήδη αδειάζουν τα νοσοκομεία από εργαζόμενους. 

Κι όμως προσλήψεις δε φαίνονται στον ορίζοντα… 

 

Με βάση τους πρώτους υπολογισμούς περίπου 1800 γιατροί χαιρέτησαν το ΕΣΥ τα τελευταία δύο χρόνια. Περίπου 1000 το 2010 και 800 το 2011. Οι αιτήσεις και για το 2012 δεν είναι λίγες. 

 

Περίπου 7500 νοσηλευτές και παραϊατρικό προσωπικό είπαν αντίο μόνο το 2010 χωρίς να υπολογισθεί το 2011. 

Εκτιμάται ότι το 2012 περίπου το 20% των εργαζομένων θα αποχωρήσει νωρίτερα λόγω των μέτρων και της ανασφάλειας για το μέλλον. 

Μέτωπο γιατρών, δικηγόρων, μηχανικών κατά της τρόικας

«Κοινό πλαίσιο δράσης και αντίστασης απέναντι στην αποδόμηση κάθε έννοιας κοινωνικού κράτους και κράτους δικαίου» διαμορφώνουν γιατροί, δικηγόροι και μηχανικοί, καταδικάζοντας, μεταξύ άλλων, «την ανεξέλεγκτη δράση εξωθεσμικών και δημοκρατικά ανομιμοποίητων παραγόντων οι οποίοι – υπό την ανοχή δυστυχώς της πολιτικής ηγεσίας του τόπου  καταλήγουν να υποκαθιστούν τις συνταγματικά προβλεπόμενες εξουσίες».

Η συντονιστική επιτροπή δικηγορικών συλλόγων Ελλάδος, ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών και τοΤεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος σε κοινή τους ανακοίνωση κάνουν λόγο για απαξίωση των θεσμών με συνταγματικά ανεπίτρεπτο τρόπο, εκτιμώντας πως η χώρα καταρρέει βυθισμένη σε μια κρίση όχι μόνο οικονομική αλλά πλέον πολιτική, ηθική, κρίση αξιών. 

Τυφώνας πλαστών πτυχίων σαρώνει την Ελλάδα

ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΛΙΝΑ ΚΟΪΝΑ, ΜΑΡΙΑ ΛΙΤΟΥ (ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ)

Με πλαστό πτυχίο Ιατρικής μία απόφοιτος Φιλολογίας από πανεπιστήμιο της Λευκορωσίας χειρουργούσε ασθενείς στην Ελλάδα! Οι έλεγχοι του ΔΟΑΤΑΠ (πρώην ΔΙΚΑΤΣΑ) έφεραν στο φως 43 πτυχία - «μαϊμού» τα τελευταία χρόνια όχι μόνο στις ειδικότητες της Ιατρικής και της Οδοντιατρικής, αλλά και στους μηχανικούς, τους δικηγόρους, τους γυμναστές, τους νοσηλευτές, τους φιλολόγους και τους μουσικούς.

Ολες οι υποθέσεις έχουν πάρει το δρόμο της Δικαιοσύνης, ενώ έχει ενημερωθεί και η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας. Πάντως, η εμμονή με την απόκτηση πανεπιστημιακού πτυχίου οδηγεί πολλούς Ελληνες στην αγορά τίτλων από ανύπαρκτα πανεπιστήμια, μέσω Ιντερνετ. Ο στόχος δεν είναι να τους χρησιμοποιήσουν για επαγγελματικούς λόγους, αλλά να τους... κρεμάσουν στο σαλόνι του σπιτού τους ή στο γραφείο τους.

Σοκ προκαλούν τα στοιχεία του ΔΟΑΤΑΠ για πλαστούς τίτλους σπουδών που προσκομίστηκαν για αναγνώριση από τους ενδιαφερόμενους ή εστάλησαν από διάφορους φορείς (π.χ. υπουργείο Υγείας) τα τελευταία χρόνια για την επιβεβαίωση της γνησιότητάς τους.

Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν … Εθνικό Σύστημα Υγείας!

Δημόσιοι γιατροί και δημόσια φαρμακεία, αρχίατροι, προσωπικοί γιατροί και υψηλές αμοιβές. Και από την άλλη, δημόσια αξιώματα, τιμητικά προνόμια και οικονομικές διευκολύνσεις για τους γιατρούς που διακρίνονταν για τις ικανότητες και την προσφορά τους. Και όλα αυτά στο μακρινό παρελθόν.

Η απόδειξη βρίσκεται στο ονομαστό Ασκληπιείο της αρχαιότητας στην Κω, όπου ένα σύνολο επιγραφών μιλάει εύγλωττα για το ιατρικό επάγγελμα, τις ιδιαιτερότητες και φυσικά την απήχησή του σε κοινούς και μη- θνητούς. Ακριβώς στην ανάδειξή τους στοχεύει η οργάνωση επιγραφικού μουσείου στον αρχαιολογικό χώρο.

Θέσεις για εξειδίκευση σε ΜΕΘ & ΜΕΝ

Την πρόσληψη 91 ιατρών στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (Μ.Ε.Θ.) και στις Μονάδες Εντατικής Νοσηλείας (Μ.Ε.Ν.) Νεογνών, προωθεί το υπουργείο Υγείας.

Οι θέσεις που διατεθούν για την εξειδίκευση του ιατρικού προσωπικού, αφορούν:

Γ.Ν.Ν.Ι, «Κωνσταντοπούλειο» μία (1) κενή θέση στην ΜΕΘ

Γ.Ν.Α. «Λαϊκό» δύο (2) κενές θέσεις στην Μ.Ε.Θ.

Γ.Ν.Α. «Ευαγγελισμός» μία (1) κενή θέση στην Μ.Ε.Θ.

Γ.Ν.Π.Α. «Αγ. Κυριακού» μία (1) κενή θέση στην Μ.Ε.Θ.

Ικαρία: Μαχαίρωσε με κουζινομάχαιρο την αγροτική γιατρό!

Κόρη ασθενούς ''κάρφωσε'' το μαχαίρι στη δεξιά ωμοπλάτη της άτυχης γιατρού...

Όλα έγιναν στο χωριό Μαγκανίτης στις 14 Οκτωβρίου. Η αγροτική γιατρός πήγε στο σπίτι ηλικιωμένης για να την εξετάσει. Μέσα όμως βρισκόταν και η 48χρονη κόρη της, που αντιμετωπίζει σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα. 

Η γιατρός, που δεν το γνώριζε, άρχισε να εξετάζει την ηλικιωμένη και δεν έδωσε σημασία στην παρουσία της 48χρονης. Κάποια στιγμή όμως έγινε το κακό...

Η 48χρονη πλησίασε τη γιατρό, έβγαλε από την τσέπη της ένα κουζινομάχαιρο και το κάρφωσε στη δεξιά ωμοπλάτη της γιατρού. Η γιατρός αιμόφυρτη άρχισε να τρέχει για να σωθεί. Ευτυχώς η 48χρονη δεν συνέχισε. Έκανε πίσω και άρχισε να της ζητάει συγγνώμη.

Το μεσημέρι παίχτηκε το τελευταίο επεισόδιο της υπόθεσης στο δικαστήριο, που καταδίκασε την 48χρονη για πρόκληση σωματικών βλαβών...

http://www.newsit.gr/

Στα στρατιωτικά νοσοκομεία θα έχουν πρόσβαση οι πολίτες

Το άνοιγμα των στρατιωτικών νοσοκομείων στους πολίτες ανακοίνωσε, σήμερα, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας. Τα νοσοκομεία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη θα διαθέτουν πλέον κλίνες μέσω του ΕΚΑΒ στο ΕΣΥ, θα επεκτείνουν τη λειτουργία τους σε ολοήμερη και θα καλύπτουν εκτός από τους εν ενεργεία στρατιωτικούς και τους απόστρατους, όπως και το πολιτικό προσωπικό του υπουργείου.

Παράλληλα, οι οπλίτες ιατροί και το στρατιωτικό ιατρικό προσωπικό που υπηρετεί σε μονάδες της περιφέρειας θα προσφέρει υπηρεσίας και στα κέντρα Υγείας.

Όπως ανακοινώθηκε, επίσης, τα χρέη προς προμηθευτές των στρατιωτικών νοσοκομείων ανέρχονται σε 255 εκατομ. ευρώ. Ωστόσο κινούνται σε μικρότερο βάθος χρόνου σε σχέση με τα πολιτικά νοσοκομεία.

ΟΙ ...ΕΙΔΙΚΕΥΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ Ο ...HITLER για την επίσχεση εργασίας

Η Μόνα Λίζα είχε... υψηλή χοληστερόλη

Αν και η Μόνα Λίζα προκαλεί προβληματισμό εδώ και εκατονταετίες στους ιστορικούς της τέχνης για το αινιγματικό της χαμόγελο, ο Dr Vito Franco από το Πανεπιστήμιο του Παλέρμο πιστεύει ότι πιο ανησυχητικά είναι τα υψηλά επίπεδα χοληστερόλης που πρέπει να είχε.

Η γυναίκα που απεικονίζεται στο πορτρέτο που φιλοτέχνησε ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι το 16^ο αιώνα, αναφέρει ο καθηγητής παθολογικής ανατομίας, παρουσιάζει εμφανή σημεία συσσώρευσης λιπαρών οξέων κάτω από το δέρμα, που οφείλονταν σε υπερβολικά υψηλά επίπεδα χοληστερόλης, ενώ επιπλέον φαίνεται να έχει ένα λίπωμα στο δεξιό της οφθαλμό.

Όπως εξηγεί ο Dr Franco, που παρουσίασε τα ευρήματά του σε ένα ιατρικό συνέδριο που διεξήχθη στη Φλωρεντία, η απεικόνιση ατόμων σε έργα τέχνης συχνά αποκαλύπτει ορισμένα χαρακτηριστικά της σωματικής τους κατάστασης που υποδηλώνουν προβλήματα υγείας, τα οποία ο καλλιτέχνης μπορεί να μην αντιλαμβάνεται.

Ωστόσο, ο καθηγητής δεν έχει δώσει... ιατρική διάγνωση μόνο στη Μόνα Λίζα, αλλά και σε άλλα έργα τέχνης, όπως στο Πορτρέτο Νεαρού Άνδρα του Μποτιτσέλι, για το οποίο έχει επισημάνει ότι τα λεπτά επιμήκη δάκτυλα του αγοριού που απεικονίζεται υποδηλώνουν ότι πιθανώς έπασχε από το σύνδρομο Marfan, μια γενετική διαταραχή του συνδετικού ιστού.

Ο Dr Franco υποστηρίζει επίσης ότι τα διογκωμένα γόνατα του Μιχαήλ Άγγελου στην απεικόνισή του στον πίνακα Σχολή των Αθηνών του Ραφαήλ δείχνουν ότι ο καλλιτέχνης ενδέχεται να είχε υψηλά επίπεδα ουρικού οξέος.

Πηγή: BBC News

Ατυχήματα τα Χριστούγεννα που μπορεί να οδηγήσουν στα επείγοντα

Για τους περισσότερους ανθρώπους, το μεγαλύτερο ατύχημα που μπορεί να συμβεί τα Χριστούγεννα είναι η βαρυστομαχιά από το οικογενειακό τραπέζι. Ειδικός σύμβουλος επειγόντων περιστατικών, ωστόσο, προειδοποιεί για μερικά συνήθη ατυχήματα που μπορεί να χαλάσουν τη γιορτινή διάθεση.

Ο Dr. John Heyworth, σύμβουλος στο τμήμα επειγόντων περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου του Σαουθάμπτον, δηλώνει ότι στο τμήμα του κάθε χρόνο καταφθάνουν την ημέρα των Χριστουγέννων τραυματισμένοι με τα ίδια λίγο πολύ προβλήματα.

Ο Dr. Heyworth προειδοποιεί ότι το να προσπαθήσει κάποιος να κόψει τη γαλοπούλα ενώ εμφανίζει... πρόβλημα αστάθειας από την πολύ σαμπάνια δεν είναι καλή ιδέα. Πολύ συνηθισμένοι είναι επίσης οι τραυματισμοί από το πώμα της σαμπάνιας, το οποίο εκτοξεύεται προς διάφορες... μη επιθυμητές κατευθύνσεις, οδηγώντας συχνά επειγόντως σε οφθαλμίατρο.

Άλλα ατυχήματα που συμβαίνουν συνήθως είναι τα μικροεγκαύματα στα μάτια και τις βλεφαρίδες από χριστουγεννιάτικα φωτάκια που σκάνε ξαφνικά, ενώ έχει συμβεί και το αξιοπερίεργο να προσέλθει ασθενής στα επείγοντα διότι οι βλεφαρίδες του είχαν πιαστεί στο φερμουάρ ενός καινούριου πουλόβερ που του έκαναν δώρο και το οποίο έσπευσε κατενθουσιασμένος να δοκιμάσει, χωρίς να προσέξει.

Συνήθη είναι και τα εγκαύματα από τον φούρνο, καθώς και τα κοψίματα με μαχαίρι καθώς κάποιοι προσπαθούν να βγάλουν τον πυρήνα από το αβοκάντο (παραδόξως, αυτό στην Αγγλία φαίνεται ότι αποτελεί αυξανόμενο πρόβλημα...!).

Ένα από τα πιο συνηθισμένα ατυχήματα είναι να μπουν τα κλαριά του χριστουγεννιάτικου δέντρου στα μάτια, καθώς κάποιοι - συνήθως παιδιά - τρέχουν ενθουσιασμένοι να πάρουν τα δώρα τους. Ο Dr. Heyworth συνιστά να μη βάζουμε τα δώρα πολύ βαθιά κάτω από το δέντρο.

Συχνοί είναι επίσης οι τραυματισμοί στα παιδιά, τα οποία πάνω στον ενθουσιασμό τους μπορεί να χτυπήσουν το ένα το άλλο με τα καινούρια παιχνίδια που κρατούν στα χέρια τους. Ακόμη πιο συχνά είναι τα προβλήματα στα μάτια των παιδιών από τη χρυσόσκονη ή αστερόσκονη που μπορεί να καλύπτει κάποιες συσκευασίες και τις οποίες τα παιδιά μεταφέρουν στα μάτια τους με τα χέρια τους.

Δεν είναι ασυνήθιστο, τέλος, να ξεραθούν τα μάτια αν κάποιος αποκοιμηθεί στην πολυθρόνα με τα μάτια ανοιχτά από την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ. Προσοχή επίσης χρειάζεται με τους ηλικιωμένους, οι οποίοι πολλές φορές πνίγονται με τη γαλοπούλα.

Η Κατάθλιψη των Εορτών

Άγχος, ένταση, υποχρεώσεις ασφυκτικές και προσδοκίες ατελέσφορες. Δόσεις απαιτητικές δανείων, που κάποτε μια επίφαση ευμάρειας χάρισαν. Μνήμες καιρών ευτυχισμένων, που παρήλθαν ανεπιστρεπτί, επιτείνοντας την αίσθηση του κενού και του μάταιου. Σύγκριση ενός παρελθόντος ανέμελου με του παρόντος την καταχνιά και τη νοσταλγία. Μοναξιά, εγκατάλειψη και ανασφάλεια για ένα επερχόμενο, ζοφερό και ανεξέλεγκτο μέλλον. Ρευστές επαγγελματικές προοπτικές και ατομικές βιογραφίες αβέβαιες, που ταλανίζονται σε μια κοινωνία της επικινδυνότητας.

Ασθένειες, πένθη για την απώλεια αγαπημένων προσώπων, διαζύγια και σχέσεις ακροβατούσες μεταξύ φθίσης και συμβιβασμού. Η παραδοσιακή οικογένεια σε διακύβευση και τα προσωπεία της κοινωνικοποίησης πολλαπλά. Στόχοι αλλότριοι και αξίες εμβόλιμες. Όνειρα επίπλαστα και βιομηχανοποιημένα, φιλοδοξίες προκατασκευασμένες σε γραμμή παραγωγής. Ιδεώδη, αλλά κίβδηλα σκηνικά γαλήνης εμποτισμένα στην ουτοπία της τηλεόρασης. Πλήξη, αδυναμία νοηματοδότησης της ύπαρξης. Αλληλεγγύη, συμμετοχικότητα και κοινωνική εμπιστοσύνη υπό διωγμό. Κι όλα αυτά τόσο απροσδόκητα συνταιριασμένα σε ένα φανταχτερό ψηφιδωτό από λαμπιόνια, δέντρα κατάφορτα με ματαιοδοξία και πλαστικό χιόνι, ευχές στερεότυπες, άψυχες, χωρίς συναίσθημα, αγάπη που ανασύρεται φτιασιδωμένη για τις ανάγκες της εποχής και ανέστια έπειτα πλανάται σε φάτνες αμφίβολες.

Για τους περισσότερους τα παραπάνω δεν είναι παρά άκαιρες, απαξιωτικές και αιρετικές απόψεις, που δεν συνάδουν με το πνεύμα των Χριστουγέννων. Κι όμως για ένα ολοένα αυξανόμενο ποσοστό συνανθρώπων μας και ειδικότερα γυναικών, αυτός είναι ο τρόπος που βιώνουν την περίοδο των εορτών. Πρόκειται για αυτούς που πορεύονται στις παρυφές της κατάθλιψης και της μελαγχολίας, για εκείνους που το γκρίζο χρώμα, ζηλώνοντας τη χειμερινή παρακμή του φωτός και της ημέρας, σπιλώνει την καθημερινότητα και αναιρεί τις άμυνες. Γνωστή και ως εποχιακή κατάθλιψη ή «κατάθλιψη των εορτών» συνδέεται άρρηκτα με τις αρνητικές αυτοαξιολογήσεις, με φαύλους κύκλους απαισιόδοξων σκέψεων, με ματαιωμένες προσδοκίες σχετικά με τις ιδανικές διακοπές, με τελματώδεις καθηλώσεις, με την κούραση και την εξουθένωση. Είναι απόρροια του καταναλωτισμού και του ευδαιμονισμού που εισήλασε σε κάθε πτυχή της ζωής, εξοβελίζοντας την αυθεντικότητα. Ακόμα και όσοι δεν έχουν προδιάθεση για κατάθλιψη κατά την περίοδο των Χριστουγέννων μπορεί να εμφανίσουν τα δυσοίωνα σημάδια της: πονοκεφάλους και ημικρανίες, δυσκολίες στον ύπνο, υπερβολική κατανάλωση ποτού και φαγητού, δυσθυμία, κρίσεις κυκλοθυμίας. Πολλές φορές τα συμπτώματα εκδηλώνονται μετά το πέρας των εορτών, ως αποκύημα απογοήτευσης, εξάντλησης και επαναφοράς στην άτεγκτη ρουτίνα.

Η κατάθλιψη τείνει να εξελιχθεί σε διαταραχή του συναισθήματος, που σε κάποια φάση του βίου οι περισσότεροι θα αντιμετωπίσουν, εξαιτίας της παθογένειας του δυτικού πολιτισμού. Ένα αμείλικτο, εχθρικό υπερεγώ, μια ταύτιση με ένα πρόσωπο προς το οποίο τα συναισθήματα είναι αμφιθυμικά, μια επίθεση του συστήματος αξιών προς το εγώ. Η κατάθλιψη ως εσωτερικευμένη οργή, ως μαθημένη συμπεριφορά, ως δυσλειτουργία των νευροδιαβιβαστών, ως απειλή για την ανάπτυξη του ατόμου. Η κατάθλιψη με τα δευτερογενή της οφέλη, που τη διαιωνίζουν και τη συστηματοποιούν. Οι επιπτώσεις της καίριες τόσο στο συναισθηματικό και γνωστικό τομέα, όσο και στο βιολογικό. Η παραγνώριση της σημασίας της κερκόπορτα για την επιδείνωσή της μέχρι τα όρια της αυτοκτονίας. Η αποφυγή των πιεστικών αρνητικών συμπτωμάτων ή η υπερβολική ενασχόληση με αυτά, παγίδα. Η απόφαση για σθεναρή αντίσταση σε αυτήν, η πειθαρχία του μυαλού, η από θυματοποίηση σωτήρια.

Κρατήστε τις προσδοκίες σας για τις διακοπές σε λογικά επίπεδα. Οι στόχοι σας για το νέο έτος να είναι σαφείς, εφικτοί, διακριτοί, σταδιακοί και βάσει σχεδίου. Η ολοκληρωτική μεταμόρφωση του εαυτού σπανίως επιτυγχάνεται. Οι διακοπές σημαίνουν χαλάρωση κι όχι ένταση.

• Συμφιλιωθείτε με το παρελθόν σας και καλωσορίστε το μέλλον σας. Οι προσκολλήσεις μοιάζουν με άγκυρα σε βαλτώδη και νοσηρά ύδατα. Συμβιβαστείτε με όσα δεν μπορείτε να μεταβάλλετε και μετατραπείτε σε παράφορους θιασώτες της εσωτερικής αλλαγής. 
• Μην αρνηθείτε το πένθος ή το χωρισμό. Η απώθηση απαιτεί περισσότερη ενέργεια από την παραδοχή. Αποχαιρετίστε όσους χάσατε, ολοκληρώστε το θρήνο και αφαιρέστε τις ενοχές από τη μνήμη τους. Συνειδητοποιείστε ποιες ανάγκες κάλυπταν και βρείτε εναλλακτικούς τρόπους να τις υπεραναπληρώσετε. 
• Δοκιμάστε μια νέα εμπειρία αυτές τις γιορτές, κάτι που δεν έχετε ξανακάνει στο παρελθόν. Επιδιώξτε νέες γνωριμίες.
• Ελευθερωθείτε από την παγίδα του καταναλωτισμού και γευθείτε την ηδονή της προσφοράς προς τον συνάνθρωπο. Είναι το μόνο αντίδοτο για τη μοναξιά.
• Βρείτε χρόνο για τον εαυτό σας και μην αφήσετε τις υποχρεώσεις να σας κάνουν δυσλειτουργικούς. Προγραμματίστε τις δραστηριότητές σας και τα χρήματα που θα ξοδέψετε.
• Ελέγξτε την κατανάλωση ποτού και φαγητού. Αγοράστε ή κατασκευάστε δώρα πρωτότυπα κι όχι ακριβά.

Και τέλος, θυμηθείτε ότι η κατάθλιψη αντιμετωπίζεται μόνο εν τη γενέσει της και με τη δύναμη της θέλησης. Αυτά τα Χριστούγεννα ας αποτελέσουν την αφετηρία μιας νέας φιλοσοφίας ζωής.

πρόγραμμα "νέων επιστημόνων" του ΟΑΕΔ

Στόχος του προγράμματος είναι η ενθάρρυνση και οικονομική ενίσχυση των νέων επιστημόνων

Ξεκίνησε τη Δευτέρα 25 Μαΐου 2009 η υποβολή αιτήσεων για συμμετοχή στο πρόγραμμα του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού, για την επιχορήγηση συνολικά 6.000 "νέων ελευθέρων επαγγελματιών (NEE) - νέων επιστημόνων" έτους 2009.

Στόχος του προγράμματος είναι η ενθάρρυνση και οικονομική ενίσχυση των νέων επιστημόνων, που αποφασίζουν να ασκήσουν το επάγγελμά τους, δημιουργώντας τη δική τους μικρή επιχείρηση παροχής υπηρεσιών, συναφή με την ειδικότητά τους.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, από τις 6.000 θέσεις ποσοστό 60% θα καλυφθεί από γυναίκες.

Το ποσό της επιχορήγησης για κάθε νέο ελεύθερο επαγγελματία καθορίζεται στα 15.000 ευρώ και δεν πρέπει να διακόψει την άσκηση του επαγγέλματος του στο δωδεκάμηνο διάστημα της επιχορήγησης.

Προϋποθέσεις υπαγωγής στο πρόγραμμα

Στο πρόγραμμα δύνανται να ενταχθούν νέοι επιστήμονες που είναι ιατροί, οδοντίατροι, κτηνίατροι, φαρμακοποιοί, δικηγόροι καθώς και μηχανικοί, απόφοιτοι Πανεπιστημιακών, Πολυτεχνικών Σχολών (που παρέχουν υπηρεσίες, εντασσόμενες στα ελευθέρια επαγγέλματα), εφόσον πληρούν τις παρακάτω προϋποθέσεις:

• Να έχουν κάνει έναρξη επιτηδεύματος (στην αρμόδια ΔΟΥ) υποχρεωτικά από τις 2 Ιανουαρίου 2009 και μετά.

• Να έχουν, κατά την ημερομηνία έναρξης της δραστηριότητας τους ηλικία μέχρι 34 ετών, πλην των ιατρών και των γυναικών νέων επιστημόνων, μητέρων ενός τουλάχιστον ανήλικου τέκνου και ανεξαρτήτως ειδικότητας, που μπορούν να έχουν ηλικία μέχρι 42 ετών. Για όσους έχουν αποκτήσει μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών, μέχρι τη συμπλήρωση του ορίου ηλικίας των 34 ετών, το ηλικιακό όριο παρατείνεται αντίστοιχα κατά το χρονικό διάστημα που αφορά στις μεταπτυχιακές σπουδές. Κατά τον υπολογισμό της ηλικίας του ΝΕΕ θα λαμβάνεται υπόψη η 31η Δεκεμβρίου του έτους γεννήσεώς του.

• Να μην έχει παρέλθει, μέχρι την ημερομηνία έναρξης δραστηριότητας τους, χρονικό διάστημα, μεγαλύτερο των έξι ετών από το χρόνο κτήσης του πτυχίου τους (για όλους τους επιστήμονες πλην των ιατρών) ή της απόκτησης της ειδικότητας τους (για τους ιατρούς). Για νέους επιστήμονες (πλην ιατρών) που έχουν ολοκληρώσει μεταπτυχιακές σπουδές, το χρονικό διάστημα των έξι ετών παρατείνεται αντίστοιχα κατά το χρόνο των μεταπτυχιακών τους.

• Να διαθέτουν Αριθμό Φορολογικού Μητρώου (Α.Φ.Μ.)

• Να εμφανίζουν -στο εκκαθαριστικό τους σημείωμα από την οικεία Δ.Ο.Υ.- εισόδημα που δεν υπερβαίνει το ποσό των 15.000 ευρώ, κατά το οικονομικό έτος της έναρξης δραστηριότητάς τους. Ειδικά για τις κατηγορίες νέων επιστημόνων, για τις οποίες απαιτείται πρακτική άσκηση για την απόκτηση ειδικότητας ή άδειας άσκησης επαγγέλματος (όπως ιατροί, δικηγόροι κ.ά.), η αμοιβή τους κατά τη διάρκεια της πρακτικής άσκησης δεν υπολογίζεται ως εισόδημα, προκειμένου να ενταχθούν στο πρόγραμμα.

• Να έχουν εκπληρώσει ή νόμιμα απαλλαγεί από τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις (οι άνδρες υποψήφιοι).

Οι υποψήφιοι για ένταξη στο πρόγραμμα Νέοι Επιστήμονες, λαμβάνουν από την αρμόδια υπηρεσία του ΟΑΕΔ «βεβαίωση συμμετοχής στο πρόγραμμα».

Στο πρόγραμμα μπορούν να υπαχθούν μέχρι και τρία μέλη εταιρειών Ομορρύθμων (Ο.Ε.), Ετερορρύθμων (Ε.Ε.), μόνο για τα ομόρρυθμα μέλη τους, ΕΠΕ ή Δικηγορικών εταιριών του π.δ. 81/2005 με την προϋπόθεση ότι, κάθε υποψήφιος για ένταξη στο πρόγραμμα μετέχει τουλάχιστον με ποσοστό 25% στο εταιρικό κεφάλαιο.

Εξαιρέσεις

Στο πρόγραμμα δεν μπορούν να ενταχθούν:

• Ανώνυμες Εταιρείες (Α.Ε.),
• Αστικές μη κερδοσκοπικές εταιρίες,
• Όσοι ΝΕΕ δημιουργούν επιχείρηση για την άσκηση επαγγέλματος που έχει το ίδιο αντικείμενο δραστηριότητας με άλλο επαγγελματία, που δραστηριοποιήθηκε στον ίδιο χώρο, μέσα στο τελευταίο δωδεκάμηνο πριν από την ημερομηνία έναρξης εργασιών του νέου ελεύθερου επαγγελματία στη ΔΟΥ.
• Όσοι είχαν άλλη επιχείρηση πριν από τη νέα έναρξη επιτηδεύματος στη ΔΟΥ. Επιτρέπεται μόνον η έναρξη δραστηριότητας ιατρού άνευ ειδικότητας, η οποία δεν υπερβαίνει, σε καμία περίπτωση, τους 12 μήνες.

Συστάσεις FDA για CHAMPIX

Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των Η.Π.Α. (FDA) εξέδωσε προειδοποίηση προς τους υγειονομικούς σχετικά με τη χρήση σκευάσματος βαρενκιλίνης, το οποίο χρησιμοποιείται ως βοηθητικό για τη διακοπή του καπνίσματος.

Το συγκεκριμένο σκεύασμα έχει συνδεθεί με την εμφάνιση σοβαρών νευροψυχιατρικών προβλημάτων, όπως μεταβολών στη συμπεριφορά, ψυχικών διαταραχών, κατάθλιψης, αυτοκτονικών τάσεων και αποπειρών αυτοκτονίας. Το φάρμακο ενδέχεται να προκαλέσει επιδείνωση ιατρικών προβλημάτων ή επανεμφάνισή τους.

Τα συμπτώματα ενδέχεται να παρουσιαστούν ακόμα και μετά την διακοπή της αγωγής.Οι άνθρωποι οι οποίοι επιχειρούν να διακόψουν το κάπνισμα αντιμετωπίζουν συχνά μεταπτώσεις στη διάθεσή τους, οξυθυμία και άλλες μεταβολές στη συμπεριφορά. Όμως, καθώς οι αναφορές προς τον FDA πληθαίνουν, γίνεται πιο εμφανές ότι τα συμπτώματα αυτά συνδέονται με τη χρήση του φαρμάκου. Παραδείγματος χάριν, μερικοί από τους ασθενείς που εμφάνισαν αυτά τα ψυχιατρικά συμπτώματα, δεν είχαν διακόψει πραγματικά το κάπνισμα.

Οι γιατροί και οι ασθενείς θα πρέπει να λαμβάνουν την απόφαση για χρήση ή όχι του φαρμάκου στη βάση της σωστής ενημέρωσης. Οι γιατροί θα πρέπει να γνωρίζουν την ύπαρξη ή όχι ψυχιατρικών προβλημάτων των ασθενών, πριν συνταγογραφήσουν το φάρμακο και οι ασθενείς θα πρέπει να πληροφορούν επαρκώς το γιατρό τους.

Οι μελέτες που διεξήχθησαν πριν από την έγκριση του φαρμάκου δεν περιλάμβαναν ασθενείς με σοβαρά ψυχιατρικά προβλήματα, με αποτέλεσμα να μην είναι γνωστή η ασφάλεια λήψης του φαρμάκου από τέτοιους ασθενείς. Επίσης, είναι σημαντικό να αναφέρονται άμεσα στο γιατρό οποιαδήποτε παρατηρούμενα συμπτώματα τα οποία ενδέχεται να σχετίζονται με τη χρήση του φαρμάκου.

Τα συμπτώματα αυτά περιλαμβάνουν: άγχος, νευρικότητα, κατάθλιψη ιδιαίτερα έντονα ή ασυνήθιστα όνειρα και αυτοκτονικές σκέψεις ή απόπειρες.Οι ασθενείς θα πρέπει, επίσης, να γνωρίζουν ότι η χρήση του φαρμάκου προκαλεί δευσχέρεια σε δραστηριότητες όπως η οδήγηση και ο χειρισμός μηχανημάτων.

Ο Οργανισμός συνεργάζεται με την παρασκευάστρια εταιρεία του φαρμάκου για τη δημιουργία ενός «Οδηγού Φαρμακευτικής Αγωγής», ο οποίος θα δίδεται, από το γιατρό, μαζί με τη χορηγούμενη συνταγή.

Μηχανισμός δράσης του φαρμάκου

1. Η νικοτίνη του τσιγάρου διεγείρει την ελευθέρωση της ντοπαμίνης - μια ουσία που παράγεται από τον οργανισμό και προκαλεί συναισθήματα ευφορίας.

2. Όταν ένας καπνιστής διακόπτει, η έλλειψη νικοτίνης μειώνει την απελευθέρωση ντοπαμίνης, που προκαλεί τα συναισθήματα του πόθου και της απόσυρσης, κοινώς στερητικό σύνδρομο

3. Η Varenicline μπλοκάρει τους υποδοχείς νικοτίνης (που μειώνουν την εθιστική δύναμη του φαρμάκου) και προκαλεί τη μέτρια απελευθέρωση ντοπαμίνης για να ανακουφίσει το στερητικό σύνδρομο

7 + 1 τρόποι για να κόψετε το τσιγάρο

Είστε από εκείνους που μια ζωή επιθυμούν να κόψουν το τσιγάρο, έχετε προσπαθήσει αρκετές φορές, χωρίς όμως ποτέ να το καταφέρετε. Η αλήθεια είναι πως η απεξάρτηση από τη νικοτίνη δεν είναι εύκολη.

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία που προκύπτουν από το Εργαστήριο Υγιεινής και Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών: Από το 70% των καπνιστών που επιθυμούν να διακόψουν το κάπνισμα, ένα 20-30% το προσπαθούν πραγματικά και από αυτούς, το 3-5% το επιτυγχάνουν τελικά μόνο με τη δύναμη της θέλησης. Οι υπόλοιποι χρειάζονται ουσιαστική βοήθεια και πολύ συχνά ιατρική παρέμβαση.

Πάρτε τη μεγάλη απόφαση

Επειδή η εξάρτηση από τη νικοτίνη θεωρείται ένας νευροβιολογικός εθισμός και έχει ταξινομηθεί επίσημα ως ασθένεια από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ο καπνιστής για να μπει στη διαδικασία διακοπής του καπνίσματος πρέπει να βρίσκεται σε ψυχολογική κατάσταση που να επιτρέπει κάτι τέτοιο, λένε οι ειδικοί.

Επιπλέον, πρέπει να έχει συνειδητοποιήσει τις ολέθριες συνέπειες του καπνίσματος, παθητικού και μη, επισημαίνει ο πρόεδρος της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας, καθηγητής Καρδιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Δημήτρης Κρεμαστινός, τονίζοντας: «Στη χώρα μας περίπου 20.000 καπνιστές πεθαίνουν κάθε χρόνο από νοσήματα που έχουν σχέση με το κάπνισμα, άλλοι 1.000 πεθαίνουν από το παθητικό κάπνισμα, ενώ τουλάχιστον 1.000 συμπατριώτες μας σε ετήσια βάση παθαίνουν έμφραγμα του μυοκαρδίου εξαιτίας του καπνίσματος!

Και εάν όλα αυτά δεν φτάνουν για να πείσουν και τους πλέον αισιόδοξους για τις βλαβερές συνέπειες του τσιγάρου, η διαπίστωση των ειδικών ότι οι καπνιστές ζουν 13-14 χρόνια λιγότερα από τους μη καπνιστές, τα λέει όλα».

ΟΡΓΑΝΩΘΕΙΤΕ

Σύμφωνα με τους ειδικούς, για να επιτύχει η προσπάθειά σας, πριν περάσετε στο στάδιο της δράσης, πρέπει πρώτα να βιώσετε την προετοιμασία. Τι σημαίνει αυτό;

Κατ' αρχάς να φροντίσετε η περίοδος που θα κόψετε το τσιγάρο, να μη συμπίπτει με δυσκολίες και στενοχώριες, επειδή η διακοπή του καπνίσματος είναι ήδη από μόνη της μια πολύ σημαντική αλλαγή στον τρόπο ζωής ενός ανθρώπου.

Γενικά να αφήσετε να περάσουν 2-3 εβδομάδες πριν επιχειρήσετε τη διακοπή του καπνίσματος.

Στο διάστημα αυτό να συλλογιστείτε... γιατί καπνίζετε.

Να σκεφτείτε επίσης τις πιθανές αιτίες που ίσως σας εμπόδισαν μέχρι τώρα να κόψετε το τσιγάρο (καφές, παρέες, εργασία κ.λπ.).

Αφού ξεκινήσετε την... επιχείρηση διακοπής του καπνίσματος, αποφύγετε τις πρώτες κρίσιμες μέρες τους καφέδες (η καφεϊνη κάνει πιο έντονη την έλλειψη νικοτίνης) και τους χώρους όπου συχνάζουν καπνιστές.

Να πετάξετε επίσης όλα τα τσιγάρα που υπάρχουν στο σπίτι, το γραφείο, το αυτοκίνητο.

Να μην υποκύψετε σε πειρασμούς του τύπου «για σήμερα μόνο ένα τσιγαράκι και από αύριο... το κόβω μαχαίρι». Η μείωση του αριθμού των τσιγάρων δεν φέρνει αποτέλεσμα, πρέπει κανείς να αποφασίσει την οριστική διακοπή.

Βρείτε τον δικό σας τρόπο

Από τη στιγμή που θα αποφασίσετε το κόψιμο του τσιγάρου, πρέπει να μελετήσετε και τον τρόπο απεξάρτησης από τη νικοτίνη που σας ταιριάζει καλύτερα, ώστε να μην απογοητευθείτε με το ξεκίνημα της προσπάθειας, επισημαίνουν οι ειδικοί.
Ως γνωστόν, υπάρχουν πολλοί και διαφορετικοί τρόποι διακοπής του καπνίσματος.

Από υποκατάστατα νικοτίνης που πουλιούνται στα φαρμακεία (όπως οι τσίχλες νικοτίνης και τα ειδικά αυτοκόλλητα που κολλούν στο δέρμα αποδεσμεύοντας σιγά σιγά νικοτίνη), καθώς και νεότερα φάρμακα (όπως είναι τα χάπια βουπροπιόνης και βαρενικλίνης).

Σημαντική βοήθεια προσφέρουν και κάποιες εναλλακτικές μέθοδοι (όπως η υπνοθεραπεία και ο βελονισμός). Επίσης σε αρκετά νοσοκομεία λειτουργούν και ειδικά ιατρεία διακοπής καπνίσματος, στα οποία εφαρμόζουν φαρμακευτική αγωγή σε συνδυασμό με ατομική συμβουλευτική ή και ομαδική ψυχοθεραπεία ή γνωσιακή θεραπεία συμπεριφοράς.

ΑΥΤΟΚΟΛΛΗΤΑ ΝΙΚΟΤΙΝΗΣ
Είναι ένα είδος τσιρότου που τοποθετείται μία φορά την ημέρα σε κάποιο άτριχο σημείο του σώματος (π.χ. στο μπράτσο). Σταδιακά, απελευθερώνει τη νικοτίνη στο δέρμα, η οποία από εκεί καταλήγει στην κυκλοφορία του αίματος. Η χρήση τους δεν πρέπει να ξεπερνά τις 6-8 εβδομάδες.
Τι προσφέρουν

Η μέθοδος αυτή βοηθά στο να διατηρούνται σταθερά τα επίπεδα της νικοτίνης στον οργανισμό, ώστε να μειώνεται στο ελάχιστο το στερητικό σύνδρομο. Τα τσιρότα κυκλοφορούν με διάφορες δόσεις νικοτίνης, από 5-15 μιλιγκράμ και έχουν συνήθως 24ωρη διάρκεια.

ΤΣΙΧΛΕΣ ΝΙΚΟΤΙΝΗΣ
Είναι τσίχλες, που περιέχουν νικοτίνη, η οποία απελευθερώνεται με το μάσημα και απορροφάται από το βλεννογόνο του στόματος. Η χορήγησή τους είναι ελεγχόμενη (δεν συνιστάται η χρήση τους για διάστημα πάνω από 3 μήνες) ενώ η δόση τους μειώνεται σταδιακά, σύμφωνα πάντα με τις οδηγίες του γιατρού.
Τι προσφέρουν

Οι τσίχλες συμβάλλουν στη μείωση της άμεσης επιθυμίας για τσιγάρο. Δεν έχουν δηλαδή τη μαγική δύναμη να το κόψουν «μαχαίρι». Μπορούν ωστόσο να βοηθήσουν σημαντικά τα άτομα με συμπτώματα στέρησης, από την έλλειψη τσιγάρου (εκνευρισμός, άγχος, αδυναμία συγκέντρωσης, τάση για φαγητό), καθώς και να συνδυαστούν με άλλες μεθόδους απεξάρτησης (όπως ψυχολογική υποστήριξη, φαρμακευτική αγωγή με βουπροπιόνη).

ΡΙΝΙΚΟ ΣΠΡΕΪ ΝΙΚΟΤΙΝΗΣ
Εισπνέεται από τη μύτη μέσω ειδικής δοσιμετρικής συσκευής και απορροφάται άμεσα από το ρινικό βλεννογόνο από όπου η νικοτίνη μεταφέρεται ταχύτατα στην κυκλοφορία του αίματος. Η χρήση του δεν πρέπει να ξεπερνά τους έξι μήνες.
Τι προσφέρειΗ μέθοδος ικανοποιεί άμεσα τις ανάγκες του χρήστη για νικοτίνη και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με άλλα σκευάσματα θεραπείας υποκατάστασης νικοτίνης. Δεν συνιστάται σε άτομα με αλλεργίες, άσθμα, παραρινοκολπίτιδες ή χρόνιες ρινίτιδες.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ
Το φαρμακευτικό οπλοστάσιο, μέχρι στιγμής, διαθέτει δύο σκευάσματα στη «μάχη», τη βουπροπιόνη και τη βαρενικλίνη. Πρόκειται για σκευάσματα σε μορφή χαπιών, που χρησιμοποιούνται ως βοήθημα για τη διακοπή του καπνίσματος, τα οποία χορηγούνται μόνο με ιατρική συνταγή.
Τι προσφέρουν

Βουπροπιόνη (Zyban): Βοηθά στη μείωση της στέρησης από τη νικοτίνη καθώς και στον έλεγχο της εξάρτησης από το κάπνισμα, μειώνοντας σταδιακά την ανάγκη για τσιγάρο. Η αγωγή συνιστάται για περίπου 8-12 εβδομάδες, ενώ είναι απαραίτητη η ιατρική παρακολούθηση.

Βαρενικλίνη «Champix»: Το νέο αυτό χάπι κατά του καπνίσματος, που κυκλοφόρησε πρόσφατα και στη χώρα μας, δρα στο κεντρικό νευρικό σύστημα του καπνιστή με δύο τρόπους:

από τη μια περιορίζει το αίσθημα της ικανοποίησης που συνδέεται με το κάπνισμα, και από την άλλη μειώνει τα στερητικά συμπτώματα τα οποία συχνά αποθαρρύνουν αυτούς που επιχειρούν να κόψουν το τσιγάρο. Με δυο λόγια, η βαρενικλίνη (το δραστικό συστατικό του φαρμάκου) επηρεάζει τους ίδιους υποδοχείς του εγκεφάλου που δεσμεύει η νικοτίνη με την εισπνοή του καπνού, ενώ παράλληλα προκαλεί την απελευθέρωση ντοπαμίνης. Η θεραπεία συνιστάται για 12 εβδομάδες, γίνεται με την καθοδήγηση γιατρού, ενώ ενδείκνυται για κάθε καπνιστή από 18 ετών και άνω.

Εναλλακτικές Μέθοδοι
ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΣ
Με την εισαγωγή λεπτών βελονών σε ορισμένα σημεία του δέρματος (σημεία βελονισμού), ο βελονισμός κινητοποιεί στον οργανισμό την «αντίδραση ξένου σώματος», που στην προκειμένη περίπτωση είναι η νικοτίνη.
Τι προσφέρει

Επειδή το τσιγάρο και ο καπνός είναι ξένα σώματα, η μέθοδος βοηθάει τον καπνιστή να μη νιώθει ωραία όταν καπνίζει (αυτό μετά βέβαια το τέλος της θεραπείας).
Ο βελονισμός βοηθάει επίσης στην εξάλειψη του συνδρόμου στέρησης, το οποίο εκδηλώνεται έντονο στον στάδιο της απεξάρτησης από το τσιγάρο.
Για την ολοκλήρωση της θεραπείας απαιτούνται ορισμένες συνεδρίες (συνήθως 3-7).

ΥΠΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
Για να επιτύχει αυτή η τεχνική χρειάζεται ο καπνιστής να είναι αρκετά δεκτική προσωπικότητα και θετικός προς τη μέθοδο.
Συγκεκριμένα, ο υπνοθεραπευτής υποβάλλει τον καπνιστή σε μια κατάσταση βαθιάς χαλάρωσης, και υπό μορφή συζήτησης εστιάζει την προσοχή του στο θέμα του τσιγάρου και σε οτιδήποτε σχετίζεται με αυτό.
Τι προσφέρει

Οι στατιστικές δείχνουν ότι η μέθοδος αυτή είναι πιο αποδοτική όταν συνδυάζεται με ψυχοθεραπεία.
Η υπνοθεραπεία επίσης βοηθά ιδιαίτερα τα άτομα που το κάπνισμα τους σχετίζεται με διάφορες ψυχολογικές καταστάσεις (συναισθήματα αποτυχίας, ανικανοποίητες επιθυμίες, φοβίες κ.ά.). Η ολοκλήρωση της θεραπείας γίνεται μετά ορισμένες συνεδρίες, ο αριθμός των οποίων ποικίλλει ανάλογα με το μέγεθος του προβλήματος.

ΕΙΔΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ
Σήμερα οι καπνιστές μπορούν να απευθυνθούν στα Ιατρεία Διακοπής του Καπνίσματος, που λειτουργούν πλέον επιτυχώς και στην Ελλάδα.
Τι προσφέρουν

Στα συγκεκριμένα ιατρεία, γίνεται αρχικά μια ενημέρωση των καπνιστών σχετικά με τα προβλήματα που προκαλεί το κάπνισμα, αλλά και για τους τρόπους βοήθειας σε ό,τι αφορά τη διακοπή του.
Στη συνέχεια, ζητείται να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο, το οποίο έχει σχεδιαστεί για να βοηθήσει τους καπνιστές να αξιολογήσουν τα κίνητρά τους και κατά συνέπεια την ετοιμότητά τους να περάσουν από το στάδιο της πρόθεσης στο στάδιο της προετοιμασίας για μια επιτυχή διακοπή του καπνίσματος.
Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, εφαρμόζεται φαρμακευτική αγωγή, η οποία σε συνδυασμό με κατάλληλη ψυχολογική υποστήριξη, παρέχει στους καπνιστές την καλύτερη δυνατή ευκαιρία, να κόψουν το κάπνισμα οριστικά, μειώνοντας ταυτόχρονα τα συμπτώματα στέρησης που συνηθώς συνοδεύουν τη διακοπή του καπνίσματος.

Τα βασικά κατηγορώ
Οι επτά ασθένειες που έχει αποδειχθεί ότι το κάπνισμα αποτελεί τον κυριότερο αιτιολογικό παράγοντα:
Στεφανιαία νόσος της καρδιάς (στηθάγχη, έμφραγμα).
Καρκίνος του πνεύμονα (προκαλεί το 25% των θανάτων από καρκίνο).
Περιφερική αγγειοπάθεια κάτω άκρων (διαλείπουσα χωλότητα, γάγγραινα).
Καρκίνος του λάρυγγα.
Καρκίνος του οισοφάγου.
Καρκίνος της ουροδόχου κύστεως.
Χρόνια βρογχίτιδα.

Τι γίνεται με τα κιλά...

Αν κόβοντας το τσιγάρο συνεχίσετε να τρώτε όσο τρώγατε ως καπνιστές και δεν κάνετε καμία αλλαγή στις καθημερινές σας συνήθειες (ούτε καν μια σύντομη βόλτα) τότε σύμφωνα με τις στατιστικές:

Εχετε 74% πιθανότητες να βάλετε γύρω στα 3-5 κιλά
Εχετε 10% πιθανότητες να βάλετε γύρω στα 15 κιλά
Εχετε μόνο 3% πιθανότητες να μην πάρετε ούτε γραμμάριο.

Επιπτώσεις στο σεξ και τη γονιμότητα
Σύμφωνα με αποτελέσματα ερευνών που πραγματοποιήθηκαν από επιστήμονες και επισημάνθηκαν στην πρόσφατη επιστημονική συνάντηση της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας:
Οι άνδρες που καπνίζουν περισσότερο από ένα πακέτο τσιγάρα την ημέρα, έχουν πιο πολλές πιθανότητες να παρουσιάσουν στυτική δυσλειτουργία σε σύγκριση με άνδρες που δεν καπνίζουν, καθώς η καλή κατάσταση των αρτηριών είναι απαραίτητη προϋπόθεση για καλή στύση.
Το κάπνισμα έχει επίσης αρνητική επίδραση στις δυνατότητες των ζευγαριών να πετύχουν μια εγκυμοσύνη και να έχουν ένα παιδί που θα γεννηθεί μετά από μια κανονική περίοδο κύησης. Η εξήγηση που δίνεται είναι ότι οι χημικές ουσίες που περιέχονται μέσα στον καπνό του τσιγάρου, όπως η νικοτίνη και το βαρύ μέταλλο κάδμιο, πιθανόν να επηρεάζουν αρνητικά την παραγωγή οιστρογόνων.
Ομως και όταν μια εγκυμοσύνη επιτευχθεί, η νικοτίνη περνάει στο έμβρυο. Επιπλέον, ένα παιδί που μεγαλώνει κοντά σ' ένα καπνιστή πριν φθάσει τα πέντε χρόνια ζωής του θα έχει «καπνίσει» 102 πακέτα τσιγάρα.

Μετά από 6 ώρες... 2 μέρες... 9 μήνες
Κόβοντας το κάπνισμα και σχεδόν αμέσως από το σβήσιμο του τελευταίου τσιγάρου, μελέτες έχουν δείξει πως:
Μετά από 6 ώρες η παροδική αύξηση της καρδιακής συχνότητας και της αρτηριακής πίεσης που προκαλείται από την νικοτίνη αρχίζουν να επανέρχονται στις αρχικές τιμές
Μετά από 2 ημέρες η αίσθηση της γεύσης και της όσφρησης βελτιώνονται, μέσα σε 2-12 εβδομάδες η καλή κυκλοφορία του αίματος επανέρχεται, το τρέξιμο και το βάδισμα γίνονται ευκολότερα
Μετά από 3-9 μήνες, ο βήχας, ο συριγμός και τα αναπνευστικά προβλήματα μειώνονται και η κατάσταση των πνευμόνων βελτιώνεται.
Τρεις με 9 μήνες επίσης από τη διακοπή του καπνίσματος, η σεξουαλική ικανότητα, η οποία επηρεάζεται αρνητικά από το τσιγάρο, όπως και η γονιμότητα βελτιώνονται σημαντικά.
Σε άνδρες καπνιστές που έχουν σταματήσει το κάπνισμα σε ηλικία 35-39 ετών ένας μέσος όρος 5 ετών προστίθεται στη ζωή τους, ενώ οι γυναίκες καπνίστριες που σταμάτησαν το κάπνισμα στην ίδια ηλικία, προσθέτουν 3 χρόνια.

Τα «κόλπα» για τις δύσκολες ώρες

Για να επιτύχει η προσπάθεια απαλλαγής του καπνίσματος πρέπει, πάνω από όλα, να μάθετε να ελέγχετε τις επιτακτικές ανάγκες που θα έχετε στο πρώτο στάδιο της διακοπής, τόσο για να ανάψετε ένα τσιγάρο όσο και για να «τσιμπήσετε» κάτι. Μπορείτε π.χ. όταν σας πιάνει έντονη επιθυμία για τσιγάρο ή για φαγητό, να καταφεύγετε στα εξής «κόλπα»:
Στο μάσημα τσίχλας (χωρίς ζάχαρη).
Στο μάσημα κανέλας ή γαρίφαλου.
Στο τσιμπολόγημα φρούτων και λαχανικών, στα κράκερ και τα κριτσίνια διαίτης.
Για να μην υποκύψετε στον πειρασμό του τύπου «για σήμερα μόνο ένα τσιγαράκι»:
Απασχολήστε με κάτι άλλο τα χέρια σας (π.χ. με ένα κομπολόι).
Ασχοληθείτε με τα φυτά ή τον κήπο σας
Ασκηθείτε (τόσο το ζωηρό περπάτημα, όσο και η ήπια άθληση, τζόκινγκ, τένις, κολύμπι) θα βοηθήσουν όχι μόνο στον έλεγχο του σωματικού βάρους, αλλά και στην εκτόνωση από το στρες που συχνά συνοδεύει την έλλειψη του τσιγάρου.
Αποφύγετε τους καφέδες (κάνουν πιο έντονη την έλλειψη νικοτίνης) και τους χώρους που συχνάζουν καπνιστές.
Πλένετε συχνά τα δόντια σας. Η επιθυμία για κάπνισμα μειώνεται όταν αισθάνεστε το στόμα σας καθαρό.

Γενική Ιατρική και Εθνικό Σύστημα Υγείας- σύγχυση εννοιών και στόχων

Στο μυθιστόρημά του με τίτλο «1984», ο George Orwell είχε εφεύρει τον όρο “newspeak” για να περιγράψει μια «νέα γλώσσα», που το ολοκληρωτικό καθεστώς της Ωκεανίας, με επικεφαλής το «Μεγάλο Αδελφό» (“Big Brother”), χρησιμοποιούσε για να ελέγξει τη βούληση των κατοίκων της φανταστικής αυτής χώρας του μέλλοντος (το μυθιστόρημα είχε εκδοθεί το 1949). Παραδείγματα της «νέας γλώσσας» ήταν τα συνθήματα: «Ο πόλεμος είναι ειρήνη», «Η ελευθερία είναι σκλαβιά», «Η άγνοια είναι δύναμη». Με την επινόησή του αυτή, ο συγγραφέας κατόρθωσε να αναδείξει τη επίδραση της γλώσσας στη σκέψη και την παραπλάνηση στην οποία μπορεί να οδηγήσει η σύγχυση των εννοιών. Την ανάγκη κατανόησης του περιεχομένου των όρων ως προϋπόθεση κάθε εκπαίδευσης είχε εκφράσει πριν από πολλούς αιώνες ο Αντισθένης, ο κυνικός φιλόσοφος του 4ου π.Χ. αιώνα, με το ρητό: «Αρχή παιδεύσεως η των ονομάτων επίσκεψις».

Στο κείμενο που ακολουθεί γίνεται προσπάθεια «επίσκεψης» δύο «ονομάτων» -ή καλύτερα, δυο όρων: του όρου «γενικός γιατρός» και του όρου «Εθνικό Σύστημα Υγείας», σε μια προσπάθεια ανίχνευσης των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η γενική ιατρική στη χώρα μας.

Τι είναι γενικός γιατρός
Τι είναι, λοιπόν, ο γενικός γιατρός; Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, η απάντηση δεν είναι εύκολη κι αυτό αποδεικνύεται από το πλήθος των ορισμών που έχουν κατά καιρούς δοθεί - και εξακολουθούν να αναθεωρούνται μέχρι σήμερα - για τη Γενική Ιατρική. Ίσως πιο εύκολο από το να απαντήσει κανείς στο ερώτημα «τι είναι ο γενικός γιατρός» είναι το να προσδιορίσει το «τι δεν είναι ο γενικός γιατρός». Είναι, λοιπόν, βέβαιο ότι ο γενικός γιατρός δεν είναι ο γιατρός που ξέρει λίγα από όλα, αλλά ούτε και ο μη ειδικός γιατρός. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε μερικές χώρες, για την αποφυγή της ταύτισης του γενικού γιατρού με τον ανειδίκευτο γιατρό, αντί του όρου Γενική Ιατρική χρησιμοποιείται ο όρος Οικογενειακή Ιατρική.

Ένας από τους πιο εύστοχους ορισμούς της Γενικής Ιατρικής είναι αυτός που έχει προταθεί από το Royal Australian College of General Practitioners. Σύμφωνα με τον ορισμό αυτό, «Γενική Ιατρική είναι εκείνη η συνιστώσα του συστήματος φροντίδας υγείας που προσφέρει αρχική, συνεχιζόμενη, πλήρη και συντονισμένη ιατρική φροντίδα για όλα τα άτομα, τις οικογένειες και τις κοινότητες και που απαρτιώνει τις τρέχουσες βιοϊατρικές, ψυχολογικές και κοινωνικές αντιλήψεις για την υγεία». Εξ άλλου, η American Academy of Family Physicians ορίζει ότι η Οικογενειακή Ιατρική “…είναι προσωποποιημένη φροντίδα που εμπεριέχει μια μοναδική αλληλεπίδραση και επικοινωνία ανάμεσα στον άρρωστο και το γιατρό”.

Μιλώντας, το 1944, στα μέλη του Βασιλικού Κολεγίου των Βρετανών γιατρών, ο Ουίνστον Τσόρτσιλ είχε πει: ««Όσο πιο βαθιά μπορείς να δεις κοιτώντας πίσω, τόσο μακρύτερα μπορείς να δεις μπροστά». Μια αναδρομή στο παρελθόν μπορεί, πράγματι, να βοηθήσει στην απάντηση των πολλών ερωτημάτων που υπάρχουν γύρω από τη θέση που κατέχει σήμερα ο γενικός γιατρός στο σύστημα υγείας της χώρας μας. Πριν από την ιστορία υπάρχει η προϊστορία. Στη χώρα μας, όπως και παγκοσμίως, η προϊστορία της Γενικής Ιατρικής ανάγεται στην εποχή της Ιατρικής της Υπαίθρου. Ιδού πώς περιγράφει το γιατρό της Ελληνικής υπαίθρου (περιγράφοντας ουσιαστικά τον πατέρα του) ο αείμνηστος Γεώργιος Μερίκας: Ήταν ο γιατρός «…που μʼ ένα ηλεκτροφάναρο κι ένα σύντροφο αγωγιάτη, διέτρεχε τους κατσικόδρομους του Μαλεβού (Πάρνωνα) και πρόσφερε με προθυμία, αγάπη και αλτρουισμό την όση μπορούσε να παράσχη ιατρική βοήθεια, χωρίς να υπολογίση αν ο προς περίθαλψη ήταν πλούσιος ή πένης, δίκαιος ή αμαρτωλός, βενιζελικός ή βασιλικός…».

Στη χώρα μας, η ειδικότητα της Γενικής Ιατρικής καθιερώθηκε για πρώτη φορά με νόμο το 1952. Τότε, για την απόκτηση του τίτλου της ειδικότητας της Γενικής Ιατρικής απαιτούνταν 18 μήνες εκπαίδευσης. Την ειδικότητα απέκτησαν τότε μόνο πέντε γιατροί. Το 1976 απονεμήθηκε η «ειδικότητα» του γενικού γιατρού σε 91 αγροτικούς γιατρούς μετά από τρίμηνη μόνο εκπαίδευση κατά ομάδες. Το 1978 υπήρξε ιστορική χρονιά για την ιατρική περίθαλψη. Στην πόλη Άλμα Άτα του Καζακστάν της τότε Σοβιετικής Ένωσης, η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας διακήρυξε την ανάγκη να δοθεί έμφαση στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Σύμφωνα με τον ορισμό που περιείχε η διακήρυξη της Άλμα Άτα, «Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας είναι βασική φροντίδα υγείας εδραιωμένη σε επιστημονικά ορθή πράξη και κοινωνικά αποδεκτές μεθόδους και τεχνολογίες που παρέχονται σε όλα τα άτομα με πόρους που εξασφαλίζει η κοινωνία και η χώρα». Έτσι, η Γενική Ιατρική, ως το κύριο μέσο παροχής πρωτοβάθμιας φροντίδα υγείας, τοποθετήθηκε αυτομάτως στην πρώτη γραμμή του συστήματος υγείας των πλείστων αναπτυγμένων χωρών του κόσμου και ο γενικός γιατρός αναγνωρίστηκε ως ο βασικός παράγοντας λειτουργίας αυτού του συστήματος.

Επηρεασμένος από το πνεύμα της Άλμα Άτα, ο τότε υπουργός υγείας Σπύρος Δοξιάδης ανέθεσε σε μια ομάδα εργασίας να ετοιμάσει ένα σχέδιο νόμου για την ουσιαστική καθιέρωση της ειδικότητας της Γενικής Ιατρικής στη χώρα μας. Όταν σε μια επιστημονική συνάντηση της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ιατρικής Εκπαίδευσης που διοργανώθηκε στην Αθήνα, ο Τζων Αλιβιζάτος παρουσίασε τις προτάσεις της ομάδας εργασίας για την αναδιοργάνωση των υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα, ένας ξένος σύνεδρος έθεσε το κρίσιμο ερώτημα: «Ποιος θα εκπαιδεύσει τους γιατρούς πρωτοβάθμιας φροντίδας;». Το ερώτημα αυτό έμεινε ουσιαστικά αναπάντητο. Ωστόσο, το 1981, λίγο πριν από την αλλαγή της κυβερνώσας παράταξης, ο Δοξιάδης υπέγραψε μια υπουργική απόφαση που όριζε εκπαίδευση 18 μηνών για την απόκτηση του τίτλου της ειδικότητας της Γενικής (Οικογενειακής) Ιατρικής. Εν τέλει, στο νομοσχέδιο του 1986 για το Εθνικό Συμβούλιο Υγείας, η νέα κυβέρνηση καθιέρωσε την ειδικότητα της Γενικής Ιατρικής. Η λήψη της ειδικότητας απαιτούσε εκπαίδευση τριών ετών, αλλά αργότερα, ακολούθησαν και ορισμένα ταχύρρυθμα εκπαιδευτικά προγράμματα για αγροτικούς γιατρούς.

Τι είναι ΕΣΥ
Ο ορισμός του Royal Australian College of General Practitioners για τη Γενική Ιατρική κάνει σαφές το ότι η Γενική Ιατρική αποτελεί «συνιστώσα του συστήματος φροντίδας υγείας». Σύστημα φροντίδας υγείας (health care system) είναι η οργανωμένη φροντίδας υγείας. Σύμφωνα δε με τον επικρατέστερο ορισμό, «φροντίδα υγείας (health care) είναι η πρόληψη, θεραπεία και αντιμετώπιση (διαχείριση, management) της νόσου και η διατήρηση της ψυχικής και σωματικής ευεξίας μέσω υπηρεσιών που παρέχονται από γιατρούς, νοσηλευτές και άλλους επαγγελματίες υγείας».

Υπάρχουν τρία κύρια συστήματα φροντίδας υγείας:
1. Συστήματα φροντίδας υγείας αμιγώς ιδιωτικής πρωτοβουλίας -σχετικώς σπάνια.
2. Δημόσια συστήματα φροντίδας υγείας.
3. Συστήματα φροντίδας υγείας κυρίως ιδιωτικής πρωτοβουλίας με υπολειμματικό δημόσιο τομέα –όπως, π.χ., η Medicare στις ΗΠΑ.
Ο όρος Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ) αποτελεί κατά λέξη μετάφραση του αγγλικού National Health System (NHS), της ονομασίας για το δημόσιο σύστημα φροντίδας υγείας που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στη Βρετανία, το 1948. Το βρετανικό NHS συγκροτήθηκε αρχικά από τρία μέρη: τους γενικούς γιατρούς, τους οδοντιάτρους και τα νοσοκομεία. Αργότερα, τη θέση των οδοντιάτρων κατέλαβε η καλούμενη «υγεία της κοινότητας» (community health). Ο κλάδος αυτός της ιατρικής περίθαλψης αφορά ομάδες ατόμων και όχι μεμονωμένα άτομα και υπηρετείται από γιατρούς δημόσιας υγείας, διαχειριστές υπηρεσιών υγείας (managers), επιδημιολόγους κ.λπ.

Στη χώρα μας, ο όρος ΕΣΥ έκανε την εμφάνισή του για πρώτη φορά στο Νόμο 1397/Φ.43Α/7.10.83. Στα 13 χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι σήμερα έχουν δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως άλλοι 7 νόμοι για το ΕΣΥ. Χαρακτηριστικοί είναι οι τίτλοι αυτών των νόμων:
- Εκσυγχρονισμός και οργάνωση του ΕΣΥ (Ν.1579/Φ.217Α/23.12.85)
- Ρυθμίσεις για την εφαρμογή και ανάπτυξη του ΕΣΥ και άλλες διατάξεις (Ν.2071/Φ.123Α/15.7.92)
- Αποκατάσταση του ΕΣΥ και άλλες διατάξεις (Ν.2194/Φ.34Α/16.3.94)
- Ανάπτυξη και εκσυγχρονισμός του ΕΣΥ και οργάνωση των υγειονομικών υπηρεσιών, ρυθμίσεις για το φάρμακο και άλλες διατάξεις (Ν.2519/Φ.165Α/21.8.97)
- Βελτίωση και εκσυγχρονισμός του ΕΣΥ (Ν.2889/Φ.37Α/2.3.01)
- Τροποποιήσεις και συμπλήρωση της νομοθεσίας για το ΕΣΥ και ρυθμίσεις άλλων θεμάτων αρμοδιότητας του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας (Ν.3204/Φ.296Α/23.12.04)
- Εθνικό Σύστημα Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και άλλες διατάξεις (Ν.3329/Φ.81Α/4.4.05)

Παρʼ όλες αυτές τις προσπάθειες για την «εφαρμογή», την «ανάπτυξη», την «αποκατάσταση», τον «εκσυγχρονισμό» και τη «συμπλήρωση» της νομοθεσίας για το ΕΣΥ, οι γενικοί γιατροί, που αποτελούν (κατά την προσφιλή έκφραση των Βρετανών γενικών γιατρών) την ατμομηχανή της αμαξοστοιχίας του βρετανικού ΕΣΥ –δηλαδή, του συστήματος υγείας που επιχείρησε να μιμηθεί το δικό μας ΕΣΥ- εξακολουθούν να μένουν παραγκωνισμένοι έξω από το σύστημα. Ο λόγος είναι απλούστατα ότι δεν υπάρχει παράδοση δημόσιας πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας στη χώρα μας και έτσι από τους κυβερνώντες, το κοινό, αλλά και τον ευρύτερο ιατρικό κόσμο οι έννοιες «πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας» και «γενικός γιατρός» συλλαμβάνονται ως προϊόντα της διάνοιας μάλλον, παρά ως μέρος συγκεκριμένης πραγματικότητας. Είναι χαρακτηριστικό ότι παρά την ομόφωνη παραδοχή της «ανυπαρξίας οργανωμένης πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα, στη χώρα μας», κατά τη δημόσια συζήτηση που προηγήθηκε της κατάθεσης του σχεδίου νόμου για τη βελτίωση και τον εκσυγχρονισμό του ΕΣΥ το 2001, ο νόμος 2889, που τελικά ψηφίστηκε στη Βουλή, επικεντρώθηκε στην οργάνωση της δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας φροντίδας υγείας, αφήνοντας για αργότερα την «ανάπτυξη και οργάνωση της δημόσιας πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας». Η τελευταία προσπάθεια νομοθετικής ρύθμισης της δημόσιας πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας έγινε στις 18 Φεβρουαρίου 2004, όταν ο τότε υπουργός Υγείας, ακαδημαϊκός κ. Κ. Στεφανής κατέθεσε «νομοσχέδιο για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας». Κατά περίεργη συγκυρία, όπως και στην περίπτωση της υπουργικής απόφασης Δοξιάδη για την ειδικότητα της γενικής ιατρικής το 1981, η κατάθεση του νομοσχεδίου έγινε λίγο πριν από την αλλαγή της κυβερνώσας παράταξης.

Η σημερινή πραγματικότητα
Πώς έχουν τα πράγματα σήμερα, 23 χρόνια μετά τη νομοθετική ρύθμιση για το ΕΣΥ και την έναρξη της «παραγωγής» γενικών γιατρών στη χώρα μας; Στην Ελλάδα, το ποσοστό των γενικών γιατρών στο σύνολο των γιατρών είναι μόλις 1,8% όταν οι γενικοί ιατροί στην Πορτογαλία αντιπροσωπεύουν το 31%, στην Ιταλία το 34%, στην Αγγλία 46% και στην Αυστρία το 50% του ιατρικού σώματος. Η πρωτοβάθμια περίθαλψη καλύπτεται κατά 70% από το ΙΚΑ, όπου στο σύνολο των γιατρών οι γενικοί γιατροί που υπηρετούν είναι ελάχιστοι, ενώ οι ανάγκες σε γενικούς γιατρούς στη χώρα μας υπολογίζονται σε 11.000, πράγμα που σημαίνει ότι ο αριθμός τους πρέπει να αυξηθεί κατά 600%. Εν τω μεταξύ, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Εταιρείας Νέων Γιατρών και Επιστημόνων Υγείας, από 590 φοιτητές της Ιατρικής που ρωτήθηκαν μόνο οι 10 (ποσοστό 1,7%) δήλωσαν ότι έχουν πρόθεση να ακολουθήσουν την ειδικότητα της γενικής ιατρικής. Στις 4 Ιανουαρίου 2006, η κυβερνητική επιτροπή που συνεδρίασε υπό τον πρωθυπουργό ενέκρινε το σχέδιο για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας που προβλέπει, μεταξύ άλλων, τη θεσμοθέτηση οικογενειακού γιατρού, τη λειτουργία σε 24ωρη βάση αστικών κέντρων υγείας, και την μεταφορά του κλάδου υγείας του ΙΚΑ, και των άλλων ασφαλιστικών ταμείων στο ΕΣΥ. Στη συνεδρίαση αυτή, ο τότε υπουργός υγείας είχε εκτιμήσει ότι για να παραχθούν οι 6.000 γενικοί γιατροί τεταρτοετούς εκπαίδευσης που κατά τους υπολογισμούς του απαιτούνται για την πρωτοβάθμια περίθαλψη στη χώρα μας, θα χρειαστούν δέκα χρόνια. Λίγο αργότερα, ο υπουργός υγείας άλλαξε . Είναι προφανές ότι για να υπάρξει οριστική ρύθμιση σε ένα τόσο κρίσιμο θέμα, όσο η πρωτοβάθμια περίθαλψη, χρειάζεται συνέχεια. Και συνέχεια είναι αδύνατο να υπάρξει όταν η μέση διάρκεια της θητείας των υπουργών υγείας κατά τα πρώτα τριάντα χρόνια μετά τη μεταπολίτευση ήταν μόνο 16,3 μήνες (Λ. Λιαρόπουλος: Τα «Εγώ» του ΕΣΥ. Εκδόσεις ΒΗΤΑ, 2005). Μέχρις ότου εξασφαλιστεί μια τέτοια συνέχεια, που μπορεί να επιτευχθεί μόνο με διακομματική συμφωνία πάνω σε βασικές αρχές, οι όροι «γενική ιατρική» και «ΕΣΥ» θα παραμένουν στη χώρα μας κενοί περιεχομένου και η χρήση τους θα εξυπηρετεί μόνο εκείνους που επιχειρούν να καλύπτουν την απραξία τους πίσω από τη σύγχυση που δημιουργούν οι μεγαλόστομες διακηρύξεις. Το να δηλώνει κάποιος ότι γνοιάζεται για τη δημόσια υγεία δεν αρκεί. Όπως έχει γράψει η Αμερικανίδα συγγραφέας Dorothy Galyean: «Η έγνοια είναι σαν μια κουνιστή πολυθρόνα – σου δίνει κάτι να κάνεις, αλλά δεν σε οδηγεί πουθενά».

Συμπέρασμα
Η Γενική Ιατρική είναι ιδιαίτερη ιατρική ειδικότητα, η οποία δεν προσδιορίζεται τόσο από το είδος των νοσημάτων που καλύπτει, αλλά από τον τελείως διαφορετικό, σε σύγκριση με τις άλλες ιατρικές ειδικότητες, τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει τα προβλήματα υγείας. Αποτελεί τη βάση κάθε οργανωμένου συστήματος υγείας, αφού είναι η μόνη που μπορεί να παίξει συντονιστικό ρόλο, απαραίτητο για τη λειτουργία του συστήματος. Ο γενικός γιατρός νοιώθει αμήχανος και ανικανοποίητος όταν είναι υποχρεωμένος να προσφέρει υπηρεσίες έξω από ένα ολοκληρωμένο σύστημα πρωτοβάθμιας περίθαλψης, αλλά και το πρόγραμμα εκπαίδευσης στη Γενική Ιατρική δεν μπορεί να σχεδιαστεί με ακρίβεια όταν δεν είναι γνωστό το ποιες ακριβώς ανάγκες του συστήματος αναμένεται να καλύψει ο μελλοντικός γενικός γιατρός. Ο κίνδυνος από μια ιδιόμορφη “newspeak” στο χώρος της υγείας είναι προφανής.