Άρθρο του Δ. Πατσάκη
Συνδυάζοντας την υποχρεωτικού χαρακτήρα δημόσια ασφάλιση και την δυνατότητα επιλογής ιδιώτη ασφαλιστή, το γερμανικό σύστημα εφαρμόζεται κατ’αρχήν και κατά βάση στους χαμηλού εισοδήματος ασφαλισμένους,παρέχοντας με ίσους όρους υπηρεσίες, χρηματοδοτούμενο από εισφορές εργαζομένων και εργοδοτών. Οι αποζημιώσεις των παρόχων διαμορφώνονται με διαπραγμάτευση των εκπροσώπων τους στα όρια των ομόσπονδων κρατιδίων (Lander).
Τα ταμεία ασφάλισης υγείας εντέλλονται για την παροχή ευρέος φάσματος καλύψεων, χωρίς δυνατότητα άρνησης ένταξης σε αυτά ή άλλης διάκρισης αναλογιστικής βάσης.Μικρές ομάδες πολιτών καλύπτονται και φορο-επιδοτούμενα ασφαλιστικά ή προνοιακά σχήματα. Όσοι πάντως έχουν την δυνατότητα εναλλακτικής επιλογής κρατικού ή ιδιωτικού ασφαλιστικού φορέα και την αξιοποιούν υπέρ του δευτέρου, κατά κανόνα ανήκουν σε ανώτερα εισοδηματικά κλιμάκια. Σε κάθε περίπτωση, ιδιωτική ασφάλιση για επιπλέον οφέλη είναι δυνατή.
Το πολυσύνθετο πλέγμα e 1.100 κρατικών/τοπικών η ιδιωτικών ταμείων, δεν επηρεάζουν αρνητικά την αποτελεσματικότητα και την ποιότητα των παροχών.
Οι εξελίξεις που συνδέονται με την γήρανση του πληθυσμού οι οποίες επιδρούν στις δαπάνες για την υγεία, κατέστησαν απαραίτητη την αναθεώρηση της πολιτικής, κατά κύριο λόγο συνδέοντας τους προϋπολογισμούς με την μεταβολή της δημογραφικής πυραμίδας και των αποδοχών.
