Nεότερα δεδομένα για τα περιστατικά οξείας ηπατίτιδας σε παιδιά στο Ηνωμένο Βασίλειο και τα πιθανά αίτια


Από την 1η Ιανουαρίου 2022 έχουν καταγραφεί 114 περιπτώσεις οξείας ηπατίτιδας αδιευκρίνιστης αιτιολογίας, που εντοπίστηκαν σε παιδιά ηλικίας κάτω των 16 ετών. Ο κ. Μόσιαλος παραθέτει στοιχεία έκθεσης των βρετανικών υγειονομικών Αρχών αναφορικά με την πρόοδο και τις εξελίξεις της διερεύνησης της αδιευκρίνιστης αιτιολογίας οξείας ηπατίτιδας στα παιδιά.

Επιδημιολογικά στοιχεία και συμπεράσματα 

- Οι ασθενείς είναι -κατά κύριο λόγο- κάτω των 5 ετών.

- Τα παιδιά είναι -κατά κύριο λόγο- ηλικίας μεταξύ 3 και 5 ετών (53: 65,4%), με διάμεση ηλικία τα 3 έτη και το 54,3% αφορά κορίτσια.

- Η κλινική εικόνα ξεκινά συχνά με συμπτώματα τύπου γαστρεντερίτιδας, συχνά ακολουθούμενα από την εμφάνιση ίκτερου.

- Από τα διαθέσιμα στοιχεία, στην Αγγλία, 43 από τα παιδιά έχουν αναρρώσει και 38 συνεχίζουν να νοσηλεύονται.

- Oι περιπτώσεις δεν σχετίζονται μεταξύ τους.

- H γεωγραφική διασπορά δεν περιορίζεται σε κάποια περιοχή αλλά αφορά όλο το Ηνωμένο Βασίλειο.

- Δέκα παιδιά χρειάστηκαν μεταμόσχευση.

- Δεν έχουν καταγραφεί θάνατοι μεταξύ αυτών των περιπτώσεων στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Επιπλέον, και αναφορικά με τα πιθανά αίτια της ηπατίτιδας

- Έχει ανιχνευθεί κορονοϊός σε 10 από τους 60 ασθενείς που ελέγχθηκαν, επί του παρόντος.

- Επτά από αυτά τα παιδιά είχαν επίσης διαγνωστεί θετικά ως προς τον κορονοϊό κάποια στιγμή μέσα στις προηγούμενες 6 εβδομάδες, πριν νοσηλευτούν.

- Σαράντα από τα 53 παιδιά που έχουν ελεγχθεί για αδενοϊό βρέθηκαν θετικά.

- Η προκαταρκτική ανάλυση του αδενοϊού δείχνει πως συνήθως απαντάται ο τύπος 41F (11 περιπτώσεις έχουν χαρακτηριστεί επιτυχώς) αλλά η αλληλούχηση ολόκληρου του γονιδιώματος από πολλαπλές περιπτώσεις είναι απαραίτητη προτού επιβεβαιωθεί ο τύπος του ιού.

- Τα επίπεδα DNA του αδενοϊού στα δείγματα αίματος/ορού στα παιδιά που υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση ήπατος ήταν περίπου 12 φορές υψηλότερα έναντι αυτών που δεν χρειάστηκαν μεταμόσχευση ήπατος (αν και ο χρόνος λήψης των δειγμάτων διαφέρει ως προς την έναρξη και την επιδείνωση των συμπτωμάτων).

- Τα ενδελεχή ερωτηματολόγια για το ιστορικό της νόσησης δεν έχουν αποκαλύψει εμφανή αίτια κοινής έκθεσης σε τοξίνες ή άλλους περιβαλλοντικούς παράγοντες.

Οι υγειονομικοί φορείς επεξεργάζονται τα δεδομένα λοίμωξης με κορονοϊό και άλλους μικροοργανισμούς και διερευνώνται οι αλληλεπιδράσεις για να κατανοηθεί εάν η μόλυνση με αδενοϊό στον γενικό παιδιατρικό πληθυσμό έχει προηγηθεί της μόλυνσης με κορονοϊό, αν συνυπάρχει, αν ήταν δευτερογενής λοίμωξη εντός 27 ημερών ή καθυστερημένη δευτερογενής μόλυνση έως 59 ημέρες μετά από λοίμωξη από κορονοϊό. 

Τα δεδομένα επί του παρόντος δείχνουν ότι μεταξύ Οκτωβρίου 2020 και Μαρτίου 2022 υπήρξε αύξηση τόσο των προηγούμενων όσο και των δευτερογενών λοιμώξεων σε παιδιά κάτω των 10 ετών. (Παρόμοιες αυξήσεις έχουν επίσης παρατηρηθεί και για άλλες παιδικές λοιμώξεις).

Ο καθηγητής προσθέτει πως και στο Ισραήλ διερευνάται η χρονική συσχέτιση της ηπατίτιδας και της λοίμωξης του κορονοϊού στα παιδιά. Έχει αναφερθεί ότι μεγάλο ποσοστό των παιδιών που εμφάνισαν οξεία ηπατίτιδα είχαν νοσήσει 3,5 μήνες πριν με κορονοϊό.

Επίσης, αν και η πλειονότητα των περιστατικών που έχει καταγραφεί αφορά στο Ηνωμένο Βασίλειο, μεταμοσχεύσεις ήπατος σε παιδιά που νόσησαν με οξεία ηπατίτιδα αδιευκρίνιστης αιτιολογίας, επί του παρόντος, έχουν αναφερθεί και στην Ολλανδία (3), στην Αμερική (2), στην Ιταλία (2) και στην Ισπανία (1).

Συμπερασματικά, οι υποθέσεις εργασίας των βρετανών ερευνητών, σύμφωνα με την έκθεση (με σειρά από την πιθανότερη προς τη λιγότερο πιθανή) με τα ισ


χύοντα δεδομένα,
είναι οι εξής:

1. Κάποιος -ακόμα αδιευκρίνιστος- παράγοντας που επηρεάζει τα μικρά παιδιά, που ή καθιστά τις λοιμώξεις από αδενοϊό πιο σοβαρές από ό,τι συνήθως ή προκαλεί την προκειμένη ανοσοπαθολογία. Αυτός ο ενισχυτικός παράγοντας μπορεί να είναι:

Α. H ευαισθησία, για παράδειγμα, λόγω έλλειψης προηγούμενης έκθεσης στο παθογόνο κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

Β. Προηγούμενη λοίμωξη κορονοϊού ή άλλη λοίμωξη.

Γ. Διπλή / ταυτόχρονη λοίμωξη π.χ. με κορονοϊό.

Δ. Έκθεση σε τοξίνη/ες, φάρμακα ή άλλους περιβαλλοντικούς παράγοντες.

2. Μία νέα παραλλαγή αδενοϊού με ή χωρίς συνεισφορά από κάποιον ενισχυτικό παράγοντα.

3. Ένα νέο παθογόνο που είτε δρα μόνο του είτε ως ταυτόχρονη λοίμωξη

4. Μία νέα παραλλαγή του κορονοϊού.

Αναμένουμε νεότερα σύντομα και ελπίζουμε σε αντίστοιχα λεπτομερή στοιχεία ιστορικού και νόσησης και από τις άλλες χώρες που έχουν επίσης ταυτοποιήσει περιπτώσεις ηπατίτιδας στα παιδιά.

ΠΗΓΗ: Ηλίας Μόσιαλος - καθηγητής Πολιτικής της Υγείας στο LSE (Από ανάρτησή του στο FB)

Ανακαλύφθηκαν βακτήρια που σχετίζονται με τον επιθετικό καρκίνο του προστάτη

 
Επιστήμονες στη Βρετανία εντόπισαν στα ανθρώπινα ούρα βακτήρια που συνδέονται με τον επιθετικό καρκίνο του προστάτη. Η ανακάλυψη μπορεί να οδηγήσει σε νέους τρόπους διάγνωσης, πρόληψης και θεραπείας της νόσου, μίας από τις συχνότερες μορφές καρκίνου στους άνδρες.

   Δεν είναι, όμως, ακόμη βέβαιο ότι τα ίδια τα βακτήρια είναι υπεύθυνα για τον καρκίνο του προστάτη ή για τη ραγδαία επιδείνωσή του. Εάν, πάντως, αυτό επιβεβαιωθεί, τότε πολλές ζωές ασθενών πιθανώς θα σωθούν στο μέλλον.

   Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Ανατολικής Αγγλίας και του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Νόργουιτς, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ευρωπαϊκό περιοδικό Ουρολογίας-Ογκολογίας «European Urology Oncology», σύμφωνα με το BBC και τις βρετανικές «Γκάρντιαν» και «Ιντιπέντεντ», σχεδιάζουν νέες έρευνες για να δουν κατά πόσο η εξάλειψη των βακτηρίων μέσω αντιβιοτικών και η αλλαγή του μικροβιώματος μπορεί να προλάβει την εμφάνιση των επιθετικών όγκων.

   Η βακτηριακή λοίμωξη είναι γνωστό ότι εμπλέκεται σε άλλους καρκίνους, με χαρακτηριστική περίπτωση το βακτήριο H.pylori που «ενοχοποιείται» για έλκος και καρκίνο του στομάχου, αλλά η εξάλειψή του με αντιβιοτικά μειώνει τον κίνδυνο. Άλλη ενδεικτική περίπτωση είναι ο ιός HPV που μπορεί να προκαλέσει καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.

   Ερώτημα, πλέον, αποτελεί σε ποιο βαθμό κάτι ανάλογο μπορεί να συμβεί σε τουλάχιστον ορισμένες περιπτώσεις προχωρημένου καρκίνου του προστάτη, μίας νόσου που δεν είναι πάντα απειλητική για τη ζωή, ιδίως όταν οι όγκοι αναπτύσσονται πολύ αργά και απλώς βρίσκονται υπό επιτήρηση, οπότε πολλοί άνδρες πεθαίνουν μεν με καρκίνο του προστάτη αλλά όχι εξαιτίας του.

   Η μεγάλη πρόκληση για τους γιατρούς είναι η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία εκείνων των ασθενών με επιθετικούς ταχέως εξελισσόμενους όγκους. Οι σημερινές μέθοδοι -κυρίως το τεστ αίματος PSA και οι βιοψίες- δεν μπορούν πάντα να οδηγήσουν σε ασφαλή πρόβλεψη ποιοι καρκίνοι θα αποδειχθούν πιο επικίνδυνοι.

   Η νέα έρευνα μελέτησε περισσότερους από 600 άνδρες με και χωρίς καρκίνο του προστάτη, εντοπίζοντας στις αναλύσεις ούρων πέντε τύπους αναερόβιων βακτηρίων (Peptoniphilus, Porphyromonas, Fenollaria, Varibaculum και Fusobacterium) που είναι συχνότερα σε όσους οι καρκίνοι πρόκειται τελικά να γίνουν επιθετικοί. Οι άνδρες που είχαν ένα ή περισσότερα από αυτά τα είδη βακτηρίων στα ούρα τους εμφάνιζαν σχεδόν τριπλάσια πιθανότητα -σε σχέση με όσους ασθενείς δεν είχαν τέτοια βακτήρια- ο αρχικός καρκίνος του προστάτη τους να εξελιχθεί σε προχωρημένο.

   Η ερευνήτρια δρ Ρέιτσελ Χερστ δήλωσε ότι «ανάμεσα στα πράγματα που δεν γνωρίζουμε, ακόμη, είναι πώς οι άνθρωποι αποκτούν αυτά τα βακτήρια και κατά πόσο αυτά όντως προκαλούν καρκίνο ή αν απλώς μία ανεπαρκής ανοσιακή απόκριση επιτρέπει την ανάπτυξη των βακτηρίων. Όμως, ελπίζουμε ότι τα ευρήματά μας και η μελλοντική έρευνα θα οδηγήσουν σε νέες θεραπευτικές επιλογές που θα μπορούν να επιβραδύνουν ή και να προλάβουν τον επιθετικό καρκίνο του προστάτη πριν αναπτυχθεί. Η εργασία μας μπορεί, επίσης, να θέσει τα θεμέλια για νέα τεστ που θα χρησιμοποιούν τα εν λόγω βακτήρια για να προβλέψουν την πιο αποτελεσματική θεραπεία για τον καρκίνο κάθε άνδρα».

   Ο επικεφαλής ερευνητής, καθηγητής Κόλιν Κούπερ, της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου East Anglia ανέφερε ως πιθανό ότι μερικά από αυτά τα βακτήρια παράγουν ορμόνες που ευνοούν την ανάπτυξη επιθετικών καρκινικών όγκων. Από την άλλη, επεσήμανε ότι «τα αντιβιοτικά δεν εισδύουν πολύ καλά στον προστάτη, ενώ πρέπει να επιλεχθεί ένα αντιβιοτικό που θα σκοτώνει μόνο συγκεκριμένα βακτήρια», καθώς κάποια βακτήρια είναι ωφέλιμα και δεν θα έπρεπε να εξαλειφθούν.

Στατίνες: Είναι Εξίσου Ωφέλιμες για Όλους τους Ασθενείς;

 Οι στατίνες αποτελούν μία από τις πλέον δημοφιλείς κατηγορίες φαρμάκων σήμερα. Τα φάρμακα αυτά εγκρίθηκαν για πρώτη φορά το 1987 ως προληπτική αγωγή για τους ασθενείς που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου και σήμερα χορηγούνται ευρέως σε όλο τον κόσμο.

Ωστόσο, μέχρι σήμερα ελάχιστες έρευνες έχουν εξετάσει αν το σύνολο των ασθενών που λαμβάνουν τα παραπάνω φάρμακα ωφελούνται από αυτά. Θέλοντας να εξερευνήσουν περισσότερο το παραπάνω γεγονός, επιστήμονες από τη Μεγάλη Βρετανία ανέλυσαν δεδομένα από 21 κλινικές δοκιμές.

Πρακτικά, η επιστημονική ομάδα έθεσε δύο ερωτήματα:

  • Προκειμένου να μειώσουμε τον κίνδυνο εμφράγματος του μυοκαρδίου ή εγκεφαλικού επεισοδίου θα πρέπει να μειώσουμε την LDL χοληστερόλη όσο το δυνατόν περισσότερο;
  • Πόσο περιορίζεται ο κίνδυνος των παραπάνω συμβαμάτων από τη χρήση στατινών;

Αναφορικά με το πρώτο από τα δύο ερωτήματα, οι επιστήμονες παρατήρησαν ασθενή σύνδεση ανάμεσα στα επίπεδα μείωσης της LDL χοληστερόλης από τη χρήση στατινών και τον κίνδυνο εμφράγματος του μυοκαρδίου, εγκεφαλικού επεισοδίου ή θανάτου κατά τη διάρκεια που εξέτασαν οι κλινικές μελέτες. Σε ορισμένες μελέτες, η μείωση της LDL χοληστερόλης συνδέθηκε με σημαντική μείωση στον κίνδυνο θανάτου, ωστόσο σε άλλες μελέτες δεν παρατηρήθηκε αυτή η σύνδεση.

Η παρατήρηση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς τα τελευταία χρόνια το όριο για τα επίπεδα της LDL χοληστερόλης που θεωρούνται «ιδανικά» μειώνεται συνεχώς με αποτέλεσμα όλο και περισσότεροι άνθρωποι να λαμβάνουν στατίνες. Συγκεκριμένα, μία έρευνα παρατήρησε ότι ο αριθμός των ασθενών που λαμβάνουν στατίνες αυξήθηκε κατά 600% από το 1987 μέχρι το 2016.

Αναφορικά με το δεύτερο ερώτημα, οι επιστήμονες έκαναν διαχωρισμό σε απόλυτο και σε σχετικό κίνδυνο. Για παράδειγμα, έστω ότι έχουμε 0.2% πιθανότητα να καταλήξουμε από κάποια νόσο και ένα φάρμακο μειώνει τον κίνδυνο θανάτου στο 0.1%. Καθώς ο κίνδυνος να καταλήξουμε από τη συγκεκριμένη νόσο μειώθηκε στο μισό, αυτό σημαίνει ότι η σχετική μείωση του κινδύνου από το φάρμακο είναι 50%. Ωστόσο, η απόλυτη μείωση στον κίνδυνο θανάτου από το φάρμακο ήταν 0.1%.

Οι επιστήμονες της παρούσας ανάλυσης αναρωτήθηκαν αν η μείωση στον κίνδυνο θανάτου κατά 50% είναι επαρκής για να δικαιολογήσει την χορήγηση των στατινών. Τα φάρμακα αυτά προκαλούν ανεπιθύμητες ενέργειες, επομένως όπως τόνισαν οι επιστήμονες θα πρέπει να επικεντρωθούμε περισσότερο στην απόλυτη μείωση προκειμένου να λάβουμε καλύτερες αποφάσεις.

Στην έρευνά τους, η οποία δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό JAMA Internal Medicine, οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι η απόλυση μείωση του κινδύνου από τις στατίνες ήταν περιορισμένη συγκριτικά με τη σχετική μείωση. Συγκεκριμένα, η σχετική μείωση του κινδύνου σε όσους έπαιρναν στατίνες ήταν 9% για τους θανάτους, 29% για το έμφραγμα του μυοκαρδίου και 14% για το εγκεφαλικό επεισόδιο. Η μείωση στον απόλυτο κίνδυνο για καθένα από τα παραπάνω τελικά σημεία ήταν 0.8%, 1.3% και 0.4%, αντίστοιχα.

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΣΕ ΑΤΟΜΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

Ένα σημείο στο οποίο θα πρέπει ίσως να σταθούμε είναι ότι οι κλινικές δοκιμές προσφέρουν συνήθως δεδομένα για το μέσο ασθενή και δεν εξετάζουν τα οφέλη των φαρμάκων σε ατομικό επίπεδο. Προφανώς, ο κίνδυνος κάθε ανθρώπου μπορεί να διαφοροποιηθεί ανάλογα με τον τρόπο ζωής, καθώς και άλλους παράγοντες. Ο μέσος καρδιαγγειακός κίνδυνος ενός ατόμου μπορεί να εκτιμηθεί σχετικά εύκολα λαμβάνοντας υπόψη παράγοντες όπως το σωματικό βάρος, το ιστορικό καπνίσματος, τα επίπεδα της χοληστερόλης και η ηλικία.

Η πιθανότητα διάγνωσης με καρδιαγγειακή νόσο στα επόμενα δέκα χρόνια εκφράζεται συνήθως ως ποσοστό. Για παράδειγμα, ένας 65χρονος άνδρας καπνιστής με υπέρταση και υψηλή χοληστερόλη διατρέχει αυξημένο κίνδυνο σε σχέση με μία 45χρονη γυναίκα που δεν καπνίζει ούτε έχει άλλους παράγοντες κινδύνου. Αν ένας γιατρός εκτιμούσε τον κίνδυνο θανάτου για τους παραπάνω ασθενείς τα επόμενα 10 χρόνια, θα παρατηρούσε ότι αυτός είναι, για παράδειγμα, 38% για τον άνδρα και 1.4% για τη γυναίκα.

Ας εξετάσουμε τώρα το ενδεχόμενο της χορήγησης στατινών σε αυτούς τους δύο ασθενείς. Σύμφωνα με τα δεδομένα, οι στατίνες θα μείωναν το σχετικό κίνδυνο θανάτου σε αυτούς τους δύο ανθρώπους κατά 9%. Αυτό σημαίνει ότι ο άνδρας θα μείωνε τον κίνδυνο θανάτου από 38% σε 34.6% και η γυναίκα από 1.4% σε 1.3%.

Σύμφωνα με την επιστημονική ομάδα της παρούσας μελέτης, αυτό δείχνει ότι ο γιατρός θα πρέπει να συζητά με τον ασθενή τα οφέλη και τους κινδύνους από τη χορήγηση ενός φαρμάκου το οποίο τυπικά χορηγείται εφ’ όρου ζωής. Ιδιαίτερα στους ασθενείς που δεν διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο, τα οφέλη από τη χορήγηση των φαρμάκων αυτών είναι πολύ περιορισμένα.

Τόνισαν επίσης ότι θα πρέπει να βασιζόμαστε περισσότερο στην απόλυτη μείωση του κινδύνου παρά στη σχετική μείωση, καθώς η δεύτερη μπορεί να μας οδηγήσει στη λήψη φαρμάκων που δεν χρειαζόμαστε.

Για παράδειγμα, μία μελέτη διαπίστωσε ότι οι γιατροί θεώρησαν ένα φάρμακο πιο αποτελεσματικό και το συνταγογραφούσαν συχνότερα όταν ενημερώθηκαν για τη σχετική μείωση του κινδύνου από τη χορήγησή του συγκριτικά με την απόλυτη μείωση. Αντίστοιχα, περισσότεροι ασθενείς δέχτηκαν να κάνουν προληπτικές εξετάσεις για τον καρκίνο όταν έμαθαν ποια είναι η σχετική μείωση του κινδύνου από αυτή την παρέμβαση, συγκριτικά με την απόλυτη μείωση.

Προφανώς, αν ο γιατρός σάς έχει συνταγογραφήσει στατίνες δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να σταματήσετε τη λήψης τους. Κάθε απόφαση για την υγεία μας θα πρέπει πάντοτε να λαμβάνεται σε συνεργασία με τον γιατρό μας.

Καταργήθηκε η συνταγογράφηση από ιδιώτες γιατρούς σε ανασφάλιστους.


Δελτίο Τύπου

Ενημερώνουμε τους συμπολίτες μας ότι από την Τετάρτη 16 Μαρτίου 2022 άλλαξε ο τρόπος συνταγογράφησης των φαρμάκων, αλλά και των παραπεμπτικών για διαγνωστικές εξετάσεις για τους ανασφάλιστους, κατ΄ εφαρμογή του Ν. 4865/2021 (άρθρο 38, παρ. 1).  

Πλέον όσοι πολίτες δεν διαθέτουν ασφαλιστική ενημερότητα, δεν θα μπορούν να εξυπηρετούνται από τους αυτοαπασχολούμενους Ιατρούς.  Οι συγκεκριμένοι ιατροί έχουν πλέον εξαιρεθεί από το σύστημα της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης για τους ανασφάλιστους ασθενείς, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατον να τους συνταγογραφήσουν την θεραπεία τους καθώς επίσης και να εκδώσουν τα παραπεμπτικά για τις διαγνωστικές εξετάσεις τους. Εφεξής, οι ανασφάλιστοι πολίτες θα μπορούν να λαμβάνουν  συνταγές για φάρμακα και παραπεμπτικά για θεραπευτικές και διαγνωστικές πράξεις, μόνον από Ιατρούς του Νοσοκομείου και του λοιπού δημόσιου τομέα Υγείας (Κέντρα Υγείας, Περιφερειακά Ιατρεία).

Το αιτιολογικό της ως άνω Υπουργικής Απόφασης, η οποία ψηφίστηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, είναι πως η εξαίρεση των ιδιωτών Ιατρών θα μειώσει το κόστος της φαρμακευτικής δαπάνης της χώρας, κάτι που είναι όμως ατεκμηρίωτο, παράλογο και άνευ ερείσματος.

Το σημαντικότερο όμως, είναι η  χρονική στιγμή που αποφασίστηκε αυτή η εξαίρεση. Δυστυχώς διανύουμε μία περίοδο κατά την οποία αρκετοί ασφαλισμένοι βρέθηκαν από λάθος των υπηρεσιών του e-ΕΦΚΑ ανασφάλιστοι, αναίτια και άνευ λόγου και όλα αυτά σε συνθήκες πανδημίας, με πόλεμο στην Ευρώπη και μια μεγάλη οικονομική κρίση.

Ο Ι.Σ.Ρ. εκτιμά πως η αύξηση της φαρμακευτικής δαπάνης οφείλεται στην παρουσία νέων θεραπειών υψηλότερου κόστους, ειδικά στα συχνότερα χρόνια νοσήματα (π.χ. δυσλιπιδαιμία, σακχαρώδη διαβήτη, πνευμονοπάθειες κ.α.) και όχι στην υπερβολική συνταγογράφηση φαρμάκων από τους Ιατρούς του ιδιωτικού τομέα.

Επίσης, είναι σχεδόν βέβαιο πως ο χρόνιος ασθενής που λαμβάνει αρκετά φάρμακα, θα επισκεφθεί ούτως η άλλως τον Ιατρό της δημόσιας δομής, προκειμένου να του συνταγογραφήσει τη θεραπεία του και να την αποκτήσει με το μικρότερο δυνατόν κόστος.

Με το μέτρο αυτό πλήττονται κύρια, οι οξέως πάσχοντες από την θεραπεία τους και ειδικά οι ασθενείς υπό λοίμωξη, αφού ως γνωστόν από 1η Σεπτεμβρίου 2020 δε δίδεται κανένα αντιβιοτικό χωρίς ιατρική συνταγή (αίτημα διαχρονικό και ιατρικά ορθό για την ορθολογική χρήση των αντιβιοτικών), με αποτέλεσμα να μην μπορούν να εξυπηρετηθούν από ιδιώτες ιατρούς και να επιβαρύνεται η λειτουργία των δημοσίων δομών υγείας, την στιγμή που καλύπτουν και τον εμβολιασμό των πολιτών κατά της COVID-19.

Ως Ιατρικός Σύλλογος Ρόδου επισημαίνουμε την ταλαιπωρία που θα υποστούν οι ασθενείς ανασφάλιστοι συμπολίτες μας και τους κινδύνους που ελλοχεύουν για τη δημόσια υγεία με τέτοιου είδους γενικευμένα και οριζόντια μέτρα. Εναντιωνόμαστε σε συνθήκες που μας μεταφέρουν σε παρελθοντικές καταστάσεις, όπου άλλος ήταν ο θεράπων Ιατρός και άλλος ο “συνταγογράφος Ιατρός” του ταμείου. Ειδικά, όταν ο αποκλεισμός αυτός έρχεται σε μια περίοδο που πρέπει να εξασφαλιστεί η σύμπνοια και η καλή συνεργασία όλων των ιατρών, ανεξαρτήτως εργασιακής σχέσης, προκειμένου να εφαρμοστούν οι μεταρρυθμίσεις στην υγεία που προωθεί η κυβέρνηση το προσεχές διάστημα.

Είμαστε υπέρ της ισονομίας και κατά των διαχωρισμών και των περιοριστικών μέτρων που εμποδίζουν τους Ιατρούς να ασκούν το λειτούργημά τους με συνέπεια και αξιοπρέπεια. 

                                                            Για τον Ιατρικό Σύλλογο Ρόδου 

    Ο Πρόεδρος                    Ο Γεν. Γραμματέας

      Ηλίας Ι. Τσέρκης               Μιχαήλ  Ν. Βολονάκης

Αυξημένος ο κίνδυνος εμφράγματος ή εγκεφαλικού σε όσους η πίεση αυξάνει σε όρθια θέση

 
Αν η αρτηριακή πίεση ενός ανθρώπου αυξάνει όταν στέκεται όρθιος τότε μπορεί να αντιμετωπίζει αυξημένο κίνδυνο για έμφραγμα ή εγκεφαλικό, σύμφωνα με Ιταλούς επιστήμονες.

   Τυπικά, η συστολική πίεση (ο μεγαλύτερος από τους δύο αριθμούς) πέφτει ελαφρά όταν κάποιος στέκεται όρθιος. Η νέα μελέτη δείχνει ότι όταν συμβαίνει το αντίθετο, δηλαδή η πίεση ανεβαίνει, τότε αυτό αποτελεί παράγοντα αυξημένου καρδιαγγειακού κινδύνου.

   Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Ιατρικής Πάολο Παλατίνι του Πανεπιστημίου της Πάντοβα, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό Hypertension (Υπέρταση), μελέτησαν 1.207 ανθρώπους, από 18 έως 45 ετών, με υψηλή πίεση (συστολική 140-159 mm Hg και διαστολική 90-100 mm Hg), εκ των οποίων κανένας δεν έπαιρνε αντι-υπερτασικά φάρμακα, ενώ όλοι θεωρούνταν χαμηλού καρδιαγγειακού κινδύνου με βάση τον τρόπο ζωής τους και το ιατρικό ιστορικό τους (ανυπαρξία διαβήτη, νεφρικής ανεπάρκειας ή καρδιοπάθειας).

   Η πίεση των συμμετεχόντων μετρήθηκε κατ' επανάληψη τόσο σε ξαπλωτή ή καθιστή στάση όσο και σε όρθια. Στους περισσότερους η πίεση έπεφτε κατά μέσο όρο 3,8 mm Hg στην όρθια στάση, αλλά σε ορισμένους η πίεση ήταν αυξημένη κατά μέσο όρο 11,4 mm Hg όταν στέκονταν όρθιοι. Στη διάρκεια μίας περιόδου 17 ετών συνέβησαν 105 εμφράγματα, εγκεφαλικά και άλλα σοβαρά καρδιαγγειακά επεισόδια.

   Η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μία μεγάλη αύξηση στην αρτηριακή πίεση όταν κάποιος είναι όρθιος, σε σχέση με την καθιστή ή την ξαπλωτή στάση, συνιστά προγνωστικό δείκτη αυξημένου κινδύνου για έμφραγμα, εγκεφαλικό ή άλλο σοβαρό καρδιαγγειακό περιστατικό. Η πιθανότητα τέτοιου επεισοδίου είναι σχεδόν διπλάσια στους ανθρώπους που εμφανίζουν την μεγαλύτερη αύξηση στην πίεσή τους ανάμεσα στην καθιστή και την όρθια στάση.

   Ο μεγαλύτερος κίνδυνος αφορά τους καπνιστές (το 32% της ομάδας των ατόμων με αύξηση της πίεσης σε όρθια στάση έναντι 20% στην ομάδα με μείωση της πίεσης). Επίσης, η επινεφρίνη/κρεατινίνη ήταν υψηλότερη στα άτομα με αύξηση της πίεσης σε όρθια στάση, ενώ αντίθετα η χοληστερίνη τους ήταν χαμηλότερη.

   «Τα ευρήματα της μελέτης επιβεβαίωσαν την αρχική υπόθεσή μας ότι μία αισθητή αύξηση στην πίεση του αίματος από την ξαπλωτή ή καθιστή στάση στην όρθια μπορεί να είναι σημαντική ως πρόγνωση στους νεαρούς ενήλικες με υψηλή αρτηριακή πίεση. Μάλλον εκπλαγήκαμε που ακόμη και μία σχετικά μικρή αύξηση στην πίεση σε όρθια στάση, της τάξης των 6 έως 7 mm Hg, συνιστά προγνωστικό δείκτη για σοβαρά καρδιαγγειακά περιστατικά σε βάθος χρόνου», δήλωσε ο δρ Παλατίνι. Γι' αυτό, όπως είπε, η πίεση πρέπει να μετριέται και σε όρθια στάση, ιδίως στους νέους και τους μεσήλικες ανθρώπους με υπέρταση, κάτι που θα βοηθήσει ώστε να αρχίσουν νωρίτερα την ενδεδειγμένη φαρμακευτική θεραπεία.

   Περίπου το 40% των ανθρώπων, παγκοσμίως, έχουν υψηλή πίεση αίματος. Εκτός από τον καρδιαγγειακό κίνδυνο, οι άνθρωποι με υπέρταση στη μέση ηλικία, σύμφωνα με την American Heart Association, έχουν πενταπλάσια πιθανότητα για εξασθένηση της γνωστικής λειτουργίας τους και διπλάσια για άνοια και Αλτσχάιμερ.

 

Τα Εμβόλια της COVID-19 Μειώνουν τον Κίνδυνο Long COVID – Νέα Δεδομένα

Σύμφωνα με το CDC των ΗΠΑ, ως long COVID θεωρείται η παρουσία συμπτωμάτων σε έναν ασθενή με ιστορικό COVID-19 τα οποία εμφανίζονται για πρώτη φορά ή παραμένουν τουλάχιστον 4 εβδομάδες μετά τη λοίμωξή του με τον ιό. Η νόσος μπορεί να εμφανιστεί ακόμα και σε ασθενείς που δεν παρουσίασαν κανένα σύμπτωμα κατά τη διάρκεια της οξείας λοίμωξης. Τα συμπτώματα της long COVID παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλομορφία ενώ και η διάρκειά τους μπορεί να διαφέρει στον κάθε ασθενή.

Θέλοντας να εξερευνήσει τις επιδράσεις του εμβολιασμού στον κίνδυνο εμφάνισης long COVID, το CDC των ΗΠΑ έκανε προσφάτως μία ανάλυση των διαθέσιμων δεδομένων.

Τα αποτελέσματα της ανάλυσης αυτής δημοσιεύτηκαν στην ιστοσελίδα medRxiv.

ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ

Για την ανάλυσή τους οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν έρευνες που είχαν δημοσιευτεί από τον Απρίλιο του 2020 μέχρι το Νοέμβριο του 2021.

Πριν την παρούσα ανάλυση δεν ήταν σαφές αν οι δύο δόσεις των εμβολίων της COVID-19 μπορούν να επηρεάσουν τον κίνδυνο εμφάνισης συμπτωμάτων long COVID.

Ωστόσο, η ανάλυση έδειξε τελικά ότι οι ασθενείς που είχαν κάνει 2 δόσεις των εμβολίων της Pfizer, AstraZeneca ή Moderna, ή μία δόση του εμβολίου της Johnson & Johnson πριν μολυνθούν με τον ιό, είχαν 50% μειωμένο κίνδυνο να παρουσιάσουν συμπτώματα long COVID, συγκριτικά με αυτούς που είχαν κάνει μία ή καμία δόση των εμβολίων.

ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ

Στην ανάλυση εξετάστηκαν συνολικά 15 έρευνες στις οποίες συμμετείχαν 3.090 διπλά εμβολιασμένοι εθελοντές, καθώς και άλλοι εθελοντές που δεν είχαν εμβολιαστεί ή είχαν κάνει μόνο 1 δόση των εμβολίων. Η μέση ηλικία τους ήταν τα 49, το 54% ήταν γυναίκες, ενώ το 92% ήταν Καυκάσιοι. Η μέση διάρκεια από τη μόλυνση με τον ιό ήταν οι 96 ημέρες.

Η επιστημονική ομάδα συνέκρινε τους ασθενείς που είχαν κάνει τις δύο δόσεις των εμβολίων τουλάχιστον 14 ημέρες πριν τη μόλυνσή τους με τον ιό με ασθενείς που είχαν κάνει μόνο 1 δόση καθώς και ασθενείς που δεν είχαν εμβολιαστεί.

Συνολικά καταγράφηκαν 294 περιστατικά long COVID σε διπλά εμβολιασμένα άτομα (9.5%) με το αντίστοιχο ποσοστό στους ανεμβολίαστους να είναι 14.6% (452 περιστατικά).

Η αποτελεσματικότητα των εμβολίων στην πρόληψη των συμπτωμάτων της long COVID ήταν υψηλότερη στους εθελοντές ηλικίας άνω των 60 ετών και χαμηλότερη στα άτομα 19-35 ετών.

8 από τις έρευνες που εξετάστηκαν εξέτασαν τις επιδράσεις από τη χορήγηση των εμβολίων πριν τη λοίμωξη με τον SARS-CoV-2.

Σύμφωνα με τις παραπάνω έρευνες, αυτοί που είχαν κάνει 2 δόσεις των εμβολίων πριν μολυνθούν με τον ιό, είχαν 41% μειωμένο κίνδυνο να παρουσιάσουν συμπτώματα long COVID 12 εβδομάδες αργότερα, συγκριτικά με τους ανεμβολίαστους.

7 έρευνες εξέτασαν τι συμβαίνει με τους ανεμβολίαστους ασθενείς με long COVID, οι οποίοι έκαναν το εμβόλιο αργότερα.

Οι εθελοντές αυτοί παρουσίασαν βελτίωση των συμπτωμάτων σε υψηλότερο ποσοστό (23.2%) συγκριτικά με αυτούς που παρέμειναν ανεμβολίαστοι (15.4%).

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Σχολιάζοντας τα αποτελέσματα της έρευνας, επιστήμονες του CDC υποστήριξαν ότι αν και τα εμβόλια δεν μπορούν να προστατεύσουν πλήρως από τη λοίμωξη με τον ιό, παραμένουν αποτελεσματικά στην πρόληψη της νοσηλείας και του θανάτου, ενώ όπως δείχνει η παρούσα μελέτη, μπορούν να περιορίσουν και τον κίνδυνο επιπλοκών, όπως η long COVID.

Καταλήγοντας υποστήριξαν ότι σίγουρα θα πρέπει να γίνουν και νέες μελέτες οι οποίες θα επιβεβαιώσουν τα αποτελέσματα της ανάλυσής τους.

Τα αναβράζοντα αναλγητικά δισκία αυξάνουν τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου

 Τα αναλγητικά που χορηγούνται ως αναβράζοντα δισκία μπορεί μεν να προσφέρουν ταχεία αναλγησία, ωστόσο περιέχουν υψηλές ποσότητες νατρίου.

Συγκεκριμένα, για κάθε γραμμάριο παρακεταμόλης ή ακεταμινοφαίνης σε ένα δισκίο, περιέχονται επίσης 0.4γρ νατρίου. Το νάτριο είναι ένα από τα κύρια συστατικά του αλατιού.

Η προσθήκη του νατρίου στα φάρμακα γίνεται με σκοπό να τα βοηθήσει να διαλύονται στο νερό, γεγονός που επιτρέπει την ταχύτερη απορρόφηση του φαρμάκου. Ωστόσο, όταν λαμβάνουμε τη μέγιστη επιτρεπόμενη ποσότητα ενός αναλγητικού φαρμάκου που χορηγείται σε αυτή τη μορφή, συνήθως ξεπερνούμε τα 2γρ αλατιού που μπορούμε να καταναλώνουμε κάθε μέρα.

Ακόμα και για αυτούς που δεν πάσχουν από υπέρταση, η αυξημένη κατανάλωση νατρίου μπορεί να επηρεάσει την υγεία του οργανισμού και ιδιαίτερα το ανοσοποιητικό σύστημα, όπως έδειξε μία νέα μελέτη από τη Μεγάλη Βρετανία.

Η έρευνα εξέτασε δεδομένα για 300.000 ενήλικες άνω των 60 οι οποίοι είχαν λάβει συνταγή για παρακεταμόλη από το γιατρό τους. Ορισμένοι από τους ασθενείς που εξετάστηκαν είχαν υπέρταση, ενώ άλλοι όχι.

Συγκριτικά με αυτούς που έλαβαν παρακεταμόλη χωρίς νάτριο, οι ασθενείς που πήραν αναβράζοντα δισκία παρακεταμόλης με νάτριο είχαν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο εμφράγματος του μυοκαρδίου, εγκεφαλικού επεισοδίου, καρδιακής ανεπάρκειας ή θανάτου το επόμενο έτος.

Σύμφωνα με την επιστημονική ομάδα της μελέτης, χωρίς να εξετάσουμε προσεκτικά κάθε ασθενή ξεχωριστά είναι δύσκολο να απαντήσουμε ποιος είναι ο μηχανισμός μέσω του οποίου η υψηλή κατανάλωση αλατιού αυξάνει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο. Ωστόσο, αρκετές έρευνες στο παρελθόν είχαν δείξει ότι τα υψηλά επίπεδα νατρίου αυξάνουν τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου στους ασθενείς με υπέρταση.

Μία ενδιαφέρουσα παρατήρηση της παρούσας μελέτης ήταν ότι τόσο οι ασθενείς με υπέρταση όσο και οι ασθενείς χωρίς υπέρταση είχαν αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών συμβαμάτων όταν έκαναν αυξημένη κατανάλωση νατρίου.

Αν και η ποσοστιαία διαφορά του κινδύνου ήταν σχετικά χαμηλή, η επιβάρυνση είναι σημαντική αν αναλογιστούμε την κλίμακα που χορηγούνται τα παραπάνω φάρμακα.

Σύμφωνα με τους συγγραφείς, θα πρέπει να γίνουν νέες μελέτες προκειμένου να διαπιστωθεί αν η επιπλέον ποσότητα νατρίου από τα χάπια ανέβασε την αρτηριακή πίεση, επηρεάζοντας έτσι την υγεία της καρδιάς. Προηγούμενες μελέτες που είχαν εξετάσει τις επιδράσεις των φαρμάκων με νάτριο στην αρτηριακή πίεση δεν είχαν καταλήξει σε σαφή αποτελέσματα.

Προς το παρόν, η επιστημονική ομάδα υποστήριξε ότι θα πρέπει να διαβάζουμε πάντα τα συστατικά των φαρμάκων που λαμβάνουμε, καθώς μπορεί να περιέχουν επιπλέον αλάτι το οποίο θα μας κάνει να υπερβούμε τη συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι σήμερα υπάρχουν και αναβράζοντα δισκία παρακεταμόλης που δεν περιέχουν νάτριο ή έστω περιέχουν χαμηλές ποσότητες νατρίου. Τα φάρμακα αυτά αποτελούν μία καλή εναλλακτική για όσους επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν τις ουσίες αυτές αποφεύγοντας την υπερβολική κατανάλωση νατρίου.

Σε ένα άρθρο που συνόδευσε την παρούσα μελέτη, οι συγγραφείς υποστήριξαν ότι οι γιατροί θα πρέπει να συνυπολογίζουν τις επιπτώσεις της αυξημένης πρόσληψης νατρίου πριν αποφασίσουν να χορηγήσουν αναλγητικά στους ασθενείς τους.

«Είναι σημαντικό να προστατεύσουμε τους ασθενείς από αυτούς τους κινδύνους. Ιδανικά, κάθε φάρμακο που περιέχει νάτριο, θα πρέπει να έχει ειδική προειδοποίηση πάνω στη συσκευασία του. Θα πρέπει επίσης να γίνουν καμπάνιες ενημέρωσης του πληθυσμού σχετικά με τους κινδύνους από τα φάρμακα που χορηγούνται ως αναβράζοντα δισκία», καταλήγει το άρθρο.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό European Heart Journal.

Η δυσανεξία στις στατίνες δεν ξεπερνά το 10% των ασθενών και είναι υπερεκτιμημένη

Το ποσοστό των ανθρώπων που παίρνουν στατίνες και εμφανίζουν παρενέργειες όπως μυϊκούς πόνους, κυμαίνεται από 6% έως 10%. Συνεπώς η δυσανεξία στα συγκεκριμένα φάρμακα κατά της υψηλής χοληστερίνης είναι υπερεκτιμημένη και υπερδιαγνωσμένη, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική μελέτη, τη μεγαλύτερη του είδους της μέχρι σήμερα, καθώς περιέλαβε περισσότερα από τέσσερα εκατομμύρια άτομα.

Σχεδόν οι μισοί ασθενείς στους οποίους έχουν συνταγογραφηθεί στατίνες, σταματούν να τις παίρνουν κάποια στιγμή ή μειώνουν τη δόση ή τις παίρνουν ακανόνιστα, επειδή πιστεύουν ή φοβούνται τις πιθανές παρενέργειες, μολονότι το πρόβλημα, όπως δείχνει η νέα έρευνα, είναι τελικά μικρότερο από ό,τι πιστεύεται. Το αποτέλεσμα είναι ότι αρκετοί ασθενείς, εξαιτίας της αναίτιας και υπερβολικής ανησυχίας τους, κάνουν ανεπαρκή θεραπεία και έτσι αντιμετωπίζουν αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο, λόγω των υψηλών επιπέδων χοληστερίνης τους.

Οι ερευνητές, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «European Heart Journal» της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καρδιολογίας, ανέλυσαν 176 έρευνες που αφορούσαν συνολικά 4,14 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Η μελέτη (μετα-ανάλυση) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το ποσοστό εμφάνισης παρενεργειών στατινών είναι 9,1% στον γενικό πληθυσμό.

Πολλές έρευνες μέχρι σήμερα έχουν δείξει χωρίς αμφιβολία ότι η θεραπεία με στατίνες μπορεί να σώσει ζωές, γι' αυτό, άλλωστε, είναι από τα πλέον συνταγογραφούμενα φάρμακα διεθνώς. Παρόλα αυτά, όλο αυτόν τον καιρό αιωρείτο μια αμφιβολία για το πόσο συχνές είναι οι πιθανές παρενέργειές τους, με τις προηγούμενες εκτιμήσεις να κυμαίνονται σε μια ευρεία γκάμα από το 5% έως το 50% των ασθενών. Η νέα μελέτη δείχνει ότι είχαν υπερεκτιμηθεί οι διαστάσεις του προβλήματος.

«Τα ευρήματα μας δείχνουν ότι στις περισσότερες περιπτώσεις η δυσανεξία στις στατίνες είναι υπερεκτιμημένη και υπερδιαγνωσμένη. Περίπου το 93% των ασθενών που κάνουν θεραπεία με στατίνες, μπορούν να θεραπευθούν αποτελεσματικά, ανεχόμενοι πολύ καλά τα φάρμακα αυτά και χωρίς καθόλου προβλήματα ασφάλειας», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής, καθηγητής Maciej Banach του πολωνικού Ιατρικού Πανεπιστημίου του Λοτζ. Πρόσθεσε ότι «η μελέτη μας, η μεγαλύτερη στον κόσμο, δείχνει ξεκάθαρα ότι οι ασθενείς δεν πρέπει να φοβούνται τη θεραπεία με στατίνες, καθώς γίνεται πολύ καλά ανεκτή. Οι στατίνες μπορούν να παρατείνουν τη ζωή και όπου εμφανίζονται παρενέργειες τους, έχουμε πια αρκετές γνώσεις για να τις αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά. Το πιο σημαντικό μήνυμα της μελέτης μας είναι ότι οι ασθενείς πρέπει να συνεχίσουν να παίρνουν τις στατίνες τους κανονικά σύμφωνα με τη συνταγογραφημένη δόση και να συζητούν τις τυχόν παρενέργειες με τον γιατρό τους, παρά να διακόπτουν τα φάρμακα».

Σύμφωνα με τους ερευνητές, το φαινόμενο του nocebo (αρνητικές προσδοκίες για ένα φάρμακο, δηλαδή το αντίθετο του placebo) μπορούν να εξηγήσουν πάνω από το 50% των συμπτωμάτων που νιώθουν όσοι παίρνουν στατίνες. Η μελέτη δείχνει επίσης ότι μεγαλύτερη πιθανότητα να μην ανεχτούν καλά τις στατίνες, έχουν οι πιο ηλικιωμένοι, οι γυναίκες, οι παχύσαρκοι, οι διαβητικοί, καθώς και εκείνοι με νεφρική ανεπάρκεια και χρόνια ηπατικά προβλήματα. Επίσης η ταυτόχρονη με τις στατίνες χορήγηση φαρμάκων κατά της καρδιακής αρρυθμίας και της υπέρτασης ή η μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να αυξήσουν την πιθανότητα δυσανεξίας σε αυτές.

Όμικρον: Η υποπαραλλαγή BA.2 είναι πιο μεταδοτική, επιβεβαιώνει η πρώτη μελέτη


Η υποπαραλλαγή BA.2 της Όμικρον, γνωστή και ως «Όμικρον 2», είναι σημαντικά πιο μεταδοτική και μπορεί πιο εύκολα να μολύνει τους εμβολιασμένους, δείχνει η πρώτη ολοκληρωμένη μελέτη για το θέμα.

Τα ευρήματα προέρχονται από τη Δανία όπου η BA.2 έχει εξαπλωθεί ευρέως και αντιστοιχεί πλέον στην πλειονότητα των κρουσμάτων Όμικρον. Ενδείξεις αυξημένης μεταδοτικότητας είχε δώσει και η πρώτη προκαταρκτική ανάλυση στη Βρετανία.

Η νέα μελέτη, η οποία δεν έχει υποβληθεί σε ανεξάρτητο έλεγχο και παρουσιάζεται ως προδημοσίευση, εκτιμά ότι οι ασθενείς της Όμικρον 2 είναι περίπου 33% πιο πιθανό να μεταδώσουν τον ιό σε άλλους, συγκριτικά με την αρχική υποπαραλλαγή BA.1

«Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η Όμικρον ΒΑ.2 είναι εγγενώς σημαντικά πιο μεταδοτική από την ΒΑ.1, καθώς και ότι διαθέτει ιδιότητες διαφυγής από την ανοσία οι οποίες μειώνουν περαιτέρω την προστασία που προσφέρει ο εμβολιασμός» γράφουν οι δανοί ερευνητές, οι οποίοι εξέτασαν την εξάπλωση της νέας υποπαραλλαγής σε περισσότερα από 8.500 νοικοκυριά στη Δανία.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η αρχική υποπαραλλαγή ΒΑ.1 παραμένει μακράν πιο διαδεδομένη, καθώς αντιστοιχεί στο 98% των κρουσμάτων Όμικρον. Στη Δανία όμως ξεπέρασε την BA.1 την δεύτερη εβδομάδα του Ιανουαρίου, ενώ παράλληλα εξαπλώνεται σε Βρετανία, ΗΠΑ, Σουηδία και Νορβηγία.

Στην Ελλάδα επιβεβαιώθηκαν την Δευτέρα ακόμα δύο κρούσματα, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό στα τέσσερα.

«Αν έχετε εκτεθεί στην Όμικρον ΒΑ.2 στην οικία σας, έχετε πιθανότητα 39% να μολυνθείτε εντός επτά ημερών. Αν αντίθετα έχετε εκτεθεί στη BA.1, η πιθανότητα είναι 29%» δήλωσε στο Reuters ο επικεφαλής της μελέτης Φρέντερικ Πλέσνερ.

Αυτό σημαίνει ότι η Όμικρον 2 είναι περίπου 33% πιο μεταδοτική, είπε.

Στη νέα μελέτη συνεργάστηκαν το κρατικό ινστιτούτο λοιμωδών νοσημάτων SSI, το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, τη στατιστική υπηρεσία της Δανίας και το Τεχνικό Πανεπιστήμιο Δανίας.

Η ανάλυση έδειξε επίσης ότι η BA.2 είναι ελαφρώς πιο πιθανό να προσβάλλει άτομα που έχουν λάβει δύο ή και τρεις δόσεις εμβολίου για τον κοροναϊό, κάτι που αποτελεί ένδειξη αυξημένης διαφυγής από την ανοσία.

Ο εμβολιασμός παίζει ωστόσο σημαντικό ρόλο, υπογραμμίζουν οι ερευνητές, καθώς οι εμβολιασμένοι είναι λιγότερο πιθανό να προσβληθούν και να μεταδώσουν την υποπαραλλαγή.

Οι πρώτες ενδείξεις αυξημένης μεταδοτικότητας προέρχονταν από προκαταρκτική ανάλυση του δανικού ινστιτούτου SSΙ, η οποία πάντως δεν έδειξε αυξημένο κίνδυνο νοσηλείας στην BA.2.

Τα νέα ευρήματα βρίσκονται σε συμφωνία με προκαταρκτική ανάλυση της Υπηρεσίας Ασφάλειας Υγείας της Βρετανίας, η οποία ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα ότι η BA.2 υπερέχει της BA.1 όσον αφορά τη μεταδοτικότητα.

Η BA.2 ανακαλύφθηκε στις αρχές Δεκεμβρίου και πλέον ανιχνεύεται σε τουλάχιστον 57 χώρες, σύμφωνα με δεδομένα που συγκεντρώνει το Ινστιτούτο Scripps στην Καλιφόρνια.