Ψηφιοποίηση του κράτους: δημόσιες υποχρεώσεις αλλά το κόστος στον ιατρό!

Η ψηφιοποίηση του κράτους θα έπρεπε να μειώνει τη γραφειοκρατία, να εξοικονομεί χρόνο και να διευκολύνει την εργασία μας. Όταν, όμως, κάθε νέα ψηφιακή υποχρέωση συνοδεύεται από πρόσθετη διαχείριση, ανάγκη τεχνικής υποστήριξης και νέες χρεώσεις, το ερώτημα είναι εύλογο: ποιος πληρώνει τελικά τον ψηφιακό μετασχηματισμό;

Ο ιδιώτης ιατρός καλείται να ανταποκριθεί σε δύο παράλληλα πεδία απαιτήσεων: στην άσκηση του επιστημονικού του έργου και στη λειτουργία του ιατρείου του ως επαγγελματικής δραστηριότητας.

Στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση, ιδιαίτερα στις ειδικότητες με μεγάλο όγκο συνταγών και παραπεμπτικών, η χρηστικότητα του συστήματος αποτελεί καθημερινό, ουσιαστικό ζήτημα. Όταν ο γιατρός καταφεύγει σε εμπορικό λογισμικό για να περιορίσει τις επαναλαμβανόμενες ενέργειες, πληρώνει για μια λειτουργικότητα που θα έπρεπε να αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό της δημόσιας εφαρμογής.

Ο χρόνος που χάνεται στην οθόνη αφαιρείται από τον ασθενή.

Τώρα προστίθεται το Ψηφιακό Αποθετήριο Διαγνωστικών Εργαστηριακών Αποτελεσμάτων: μια υποδομή με προφανή χρησιμότητα, εφόσον εξασφαλίζονται η αξιοπιστία των δεδομένων και η ομαλή λειτουργία της.

Η ύπαρξη δημόσιας εφαρμογής, όμως, δεν αρκεί. Χρειάζεται να εξυπηρετεί τον πραγματικό όγκο εργασίας ενός εργαστηρίου. Διαφορετικά, η διασύνδεση μέσω εμπορικού λογισμικού μπορεί να συνεπάγεται πρόσθετες χρεώσεις ενεργοποίησης, προσαρμογής και υποστήριξης, ανάλογα με την εταιρεία και τη σύμβαση.

Και ενώ η διαδικασία βρίσκεται σε πιλοτική εφαρμογή, έχει ήδη ανακοινωθεί ότι από την 1η Νοεμβρίου 2026 η καταχώρηση θα αποτελεί προϋπόθεση αποζημίωσης των εξετάσεων που υπάγονται στη σχετική υποχρέωση.

Πριν συνδεθεί μια ψηφιακή διαδικασία με τη μη αποζημίωση ιατρικών πράξεων, η Πολιτεία οφείλει να έχει εξασφαλίσει ότι λειτουργεί σωστά.

Έχουν αποσαφηνιστεί η ονοματολογία και η αντιστοίχιση των εξετάσεων; 

Υπάρχουν σαφείς κανόνες για την καταχώριση των μονάδων μέτρησης και των τιμών αναφοράς, με σεβασμό στις διαφορές των εργαστηριακών μεθόδων; 

Προβλέπεται εύχρηστη διαδικασία διόρθωσης; 

Υπάρχει επαρκής τεχνική υποστήριξη; 

Και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν η αποστολή αποτυγχάνει λόγω δυσλειτουργίας του συστήματος;

Η επιτυχής ηλεκτρονική αποστολή δεν εγγυάται την επιστημονική ορθότητα της καταχώρισης. Μια λανθασμένη αντιστοίχιση μπορεί να οδηγήσει σε παρανοήσεις, όσο «επιτυχώς» κι αν έχει διαβιβαστεί το αποτέλεσμα.

Παράλληλα, συσσωρεύονται οι φορολογικές και διοικητικές απαιτήσεις: διαβίβαση παραστατικών στο myDATA, ηλεκτρονική τιμολόγηση, υποχρεώσεις στο ΕΡΓΑΝΗ και ψηφιακή κάρτα εργασίας, όπου εφαρμόζεται.

Υπάρχουν δωρεάν δημόσια εργαλεία και αυτό πρέπει να αναγνωρίζεται. Δωρεάν πρόσβαση, όμως, δεν σημαίνει αυτομάτως συμμόρφωση χωρίς κόστος. Το κρίσιμο είναι αν τα εργαλεία αυτά προσφέρουν επαρκή ευχρηστία, διασύνδεση και υποστήριξη, ώστε να μην απαιτούνται στην πράξη διαρκείς αγορές υπηρεσιών και πρόσθετες ώρες διοικητικής εργασίας.

Ζητούμε λειτουργικές δημόσιες εφαρμογές, ουσιαστική συνεργασία με τους χρήστες πριν από την υποχρεωτική εφαρμογή, επαρκή δοκιμαστική περίοδο και προστασία από οικονομικές συνέπειες για τεχνικά προβλήματα που δεν οφείλονται στον ιατρό.

Η ψηφιακή πρόοδος πρέπει να μετριέται στον χρόνο και στο κόστος που εξοικονομεί για τον πολίτη και τον επαγγελματία.

Διαφορετικά, η γραφειοκρατία απλώς αποκτά οθόνη — και συχνά ετήσια συνδρομή.

Ηλίας Τσέρκης